Yuklanmoqda…
Yuklanmoqda…
Bugun jihod sohasi yoki ilm maydonida yangi yetishib kelayotgan “urug‘lar” — yosh avlod, iste’dodli kadrlar — beshigidayoq ko‘milishiga asosan ba’zi “xom bahodirlar” sabab bo‘lmoqda! Ba’zan shijoat deb, to‘rttasi birlashib avtomat ko‘tarib “selfi” tushadi. Yoki havas qilib bir ahli ilmlar bilan suratga tushib qo‘yadi. Keyin bu suratlar aylanib dushman qo‘liga boradi, oqibatda butun jamoalar qirilib yoki qamalib ketayotgani sir emas! Kimdir o‘zicha: “Allohga tavakkal qildik” deyishi mumkin. Lekin sizu bizga tavakkulni o‘rgatgan zotning siyratiga qarang: — Abu Bakr roziyallohu anhu hijrat paytida Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bilan ketayotganlarida odamlar: “Bu kim, ey Abu Bakr?” deb so‘rashsa, u zot: “Bu yo‘l ko‘rsatuvchi…” der edilar. Ya’ni asl haqiqatni ochiq aytmasdilar. — Yoki jang yo‘lida mushriklar Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan: “Sizlar qayerdansizlar?” deb so‘rashsa, ular: “Biz musulmonmiz, kallangni olishga ketyapmiz!” demaganlar. Balki: “Biz suvdanmiz” deganlar. Mushriklar esa: “Ha, Yamanda qabila ko‘p, shulardan bo‘lsa kerak-da” deb aldanib ketishgan. Aslida esa Rasululloh: “Biz suvdan yaratilganmiz” degan ma’noni qasd qilganlar. — Yana Osim ibn Sobit qissasini eslang: o‘n nafar sahobiy shahid bo‘lganda, mushriklar ularni oddiy bir yeyilgan xurmaning danagidan topib izlab kelgani ham shuning dalilidir (Imom Buxoriy rivoyati). Demak, bizga hozir eng kerakli narsa — og‘zimizdagi bir parcha go‘shtni, ya’ni tilni tiyishni o‘rganishdir! Rasululloh sollallohu alayhi vasallam Muoz roziyallohu anhuga tilni ushlab: «Mana buni mahkamla, onang yo‘qotg‘ur, ey Muoz!» — deb bejiz aytmaganlar! Shunday ekan, o‘zingizga keraksiz narsaga qiziqmang, so‘ramang, hattoki eshitmang ham!