Foydalar 19-dars | Tavhidga da'vat

Naml surasining 20–28-oyatlarida Hudhud qushi bilan Sulaymon alayhissalom o‘rtasidagi suhbatni tadabbur qilaylik. Hudhud qushini Sulaymon alayhissalom so‘yib yubormoqchi bo‘lib turgan paytda, u qush tavhidni yoqlab kelgani va tavhid risolasini Saba’ malikasiga yetkazgani sababli Sulaymon alayhissalom uni kechirib yubordilar. Balki Payg‘ambarimiz ﷺ ham Hudhud qushini o‘ldirishdan qaytardilar (sahih hadislarda kelgan). Ammo “kaltakesak” esa, Ibrohim alayhissalomga yoqilgan olovga puflagani — ya’ni tavhid ahliga qarshi safda turib, ularga sherik bo‘lgani uchun qiyomatga qadar o‘limga mahkum qilindi. Imom Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan hadisda aynan shu ma’no ta’kidlanib, ularni o‘ldirishga buyurilgan. Hatto: “Kim uni bir zarbada o‘ldirsa, unga 100 ajr bor”, — dedilar. Oisha onamiz roziyallohu anho esa uylarida kaltakesaklarni o‘ldirish uchun nayza saqlab yurganlar. Aslida ma’lumki, Ibrohim alayhissalomga yoqilgan olov bir kaltakesakning puflashi bilan alangalanmagan. Lekin bunda ibrat shuki: kimning tarafdori ekanligingizni aniqlab oling. Bir og‘iz “puf” deyish bilan kaltakesakka o‘xshab, qiyomatgacha zurriyotingiz bilan o‘limga mahkum maxluqqa aylanib ketmang! Bugun esa ertayu kech bor toqati bilan tavhid ahliga qarshi kurashib yurganlar va ularning kaltakesaklari bo‘lgan “mullalarining” holi qanaqa bo‘lar ekan?! Ana endi kim xohlasa, tavhid ahli tarafdori va da’vatchisi — Hudhud bo‘lsin. Kim xohlasa, tavhid ahli dushmanining kaltakesagi bo‘lib, puflab xizmat qilsin! Lekin shuni unutmasin: “Kaltakesakni o‘ldirganga 100 ajr bor!”