Foydalar 26-dars | Da'vatdagi nuqsonlar

Alloh taolo A’rof surasining 163–165-oyatlarida yahudiylarning tarixini hikoya qilib, quyidagi ma’noni keltiradi: “Ular shanba kunida baliq ovlashdan qaytarilgandilar. Shunda bir guruh kishilar haddidan oshib, shanba kuni baliq ovladi. Ikkinchi toifa odamlar esa ularni bundan qaytardi. Uchinchi toifa esa: ‘Ularni qaytarganing nima foyda beradi?’ — deb beparvolik qildi.” So‘ng Alloh ularning jazosi haqida aytadi: “Yomonlikdan qaytarganlarga najot berdik. Zolim bo‘lganlarni qattiq azob bilan tutdik.” Ammo uchinchi toifa haqida nima bo‘ldi? Ular — “Nima foydasi bor qaytarishni?” — deganlar. Ularning xotimasi Qur’onda ochiq aytilmadi. Ulamolar bunga ikki xil sharh berganlar: 1. Ular ham ma’siyat ahliga qo‘shilib halok bo‘lgan. 2. Ehtimolki, ular “nima foydasi bor” deb e’tiborsizlik qilgach, Alloh ham ularni e’tiborsiz qoldirdi va haqir sanab, Qur’onda ular haqida biror so‘z keltirmadi. Ibrat: Bugun ham ko‘p odamlardan shu fikrni eshitamiz: “Hamma o‘ziga javob beradi, seni ishing bo‘lmasin, nima qilasan o‘zingni ovora qilib.” Ular ogoh bo‘lishsin: Allohdan balo kelsa, ularga ham qo‘shib kelishi mumkin! Yoki ular ham haqir sanalib, Allohning nazaridan qolib ketishlari mumkin! Da’vatda har bir kishi o‘z vazifasini anglab olishi kerak: vazifa — odamlar qabul qilishi yoki qilmasligi emas, balki haqiqatni yetkazishdir!