Yuklanmoqda…
Yuklanmoqda…
Mujohid va ahli ilmlarga ta’na qiluvchi buzg‘unchilar aslida ularga zarar bera olmaydilar, balki foyda keltiradilar! Chunki bunday fitnachilarning qilmishlari ularni bir-birlari bilan aloqa qilishga, masalani yechishga va kalimalarini birlashtirishga undaydi. Natijada oramizdagi ig‘vogarlar kimligi fosh bo‘ladi. Shuningdek, tog‘utlar tomonidan yollangan buzg‘unchilar, ichida g‘arazi bor insonlar va o‘zini ko‘z-ko‘z qilishni istaganlar ham ochilib qoladi. Buning tasdig‘i o‘laroq Alloh taolo ifk hodisasi (Oisha onamiz roziyallohu anho haqidagi bo‘hton voqeasi) haqida shunday deydi: “Sizlar bu (fitnani) o‘zlaringizga yomonlik deb o‘ylamanglar! Balki bu sizlar uchun yaxshilikdir!” (Nur: 11) Asl muammo — bu kabi voqealardan to‘g‘ri va unumli foydalanishni bilishda! Bu qoida nafaqat mujohidlar va ahli ilmlar, balki barcha musulmonlarga tegishli. Biror kishi bir gap ko‘tarsa, uni darhol yetti iqlimga yoyib yubormasdan, oldin tagiga yetish kerak! Alloh taolo munofiqlar sifatida shunday deydi: “Ular tinchlik yoki xavf-xatar haqida qandaydir xabar eshitsalar, uni darrov tarqatadilar. Agar uni Payg‘ambar va o‘zlarining ulul-amrlariga (ya’ni ahli ilmga) qaytarishganda edi, undan istinbot qiluvchilari (ya’ni ulamolar: nimani tarqatish, nimani tarqatmaslik kerakligini biladiganlar) uni bilib olgan bo‘lar edi.” (Niso: 83) Bugun ba’zi tilini tiya olmaydiganlar qanday gap eshitsalar, darrov uni yoyishga shoshiladilar. Yana o‘z tillari bilan iqror bo‘lib: “Men asli ahli ilm emasman” deb turib, ummat ichiga kirib ig‘vo qilayotgan munofiqlarni tanib olinglar! Yuqoridagi oyat aynan ular haqida nozil bo‘lgan. Rasululloh ﷺ lashkar yuborsalar, so‘ngra biror xatolik yoki mag‘lubiyat yuz bersa, munofiqlar hammadan oldin xabarni yoyib, fitna qo‘zg‘ashardi. Shunda yuqoridagi oyat nozil bo‘lib: “Nima sodir bo‘lsa ham, uni tarqatish sening vazifang emas! Uni ahli ilmga ayt, ular nimani tarqatish, nimani tarqatmaslik kerakligini aniqlaydilar” — degan ma’noda kelgan.