Yuklanmoqda…
Yuklanmoqda…
Alloma Ibn Qayyum rahimahulloh aytadilar: “Bir tasavvur qilgin, jonsiz bir qalamni qo‘lingga olib, jonsiz bir qog‘ozga yozasan! Shunda bu ikki jonsiz narsadan xilma-xil hikmatlar tug‘iladi! Va turli xil ilmlar, risolalar, fanlar, xutbalar, nazm va she’rlar, savol-javoblar paydo bo‘ladi! Shuncha ma’nolar falakini qalbingda aylantirgan kim?! Va bu ma’nolarning rasmini zehningda solib qo‘ygan kim?! So‘ngra shu ma’nolarga dalolat qiladigan iboralarni tilingda joriy qilgan zot kim?! So‘ngra barmoqlaringni shu ma’nolarni ifoda qilib, ajoyib shaklda yozadigan qilib qo‘ygan kim?! Yana bu shakllar ma’nosini ko‘rinishidan-da ajabtovur qilib qo‘ygan kim?! Bu yozuvlar bilan ko‘nglingdagi hojatingni yetkazadigan qilib qo‘ygan kim?! Va uni yerning uzoq burchagidagi qit’alargacha eltib, yozuvlarni sening o‘rningda turib so‘zlovchi qilib qo‘ygan kim?! Hatto, elchi yuborishdan-da a’lo darajada qilib qo‘ygan zot kim?! Albatta, u zot — (Alloh taolo Iqro surasida xabar qilganidek): “Qalam bilan ta’lim bergan, insonga bilmagan narsasini o‘rgatgan zotdir.” Izoh: Endi bugungi kundagi risolalarni jo‘natish, yozuvlarni tarqatish, bir lahzada dunyoning narigi burchagidagi kishiga yetkazish qulayliklarining shukronasini bir tasavvur qiling! Bunday qulayliklarni qalban his qilgan insonda kibr va nafsga g‘urur kirishi mumkin emas. Chunki u bu barcha ne’matlar faqat Allohning fazlu karami bilangina yuz berayotganini anglab yetadi.”