Yuklanmoqda…
Yuklanmoqda…
Ibnu Javziy rahimahulloh aytadilar: “Men ovchi itlarga qarasam, ular mahalla itlari oldidan yugurib o‘tayotganda, mahalla itlari ularga qarab hurib, orqasidan yugurib qolishadi! Go‘yo ular, ovchi itning hojasi bilan izzat va ikromda ketayotganiga hasad qilayotgandek! Shunda ovchi itiga qaradim: u ularga mutlaqo e’tibor bermaydi, ularning hurishini ham hech narsa sanamay, izzatli yo‘lidan davom etadi. Ovchi itlarning ko‘rinishi nozik va chiroyli, ammo mahalla itlari esa yirik, qo‘pol, ishonchsiz. Ovchi itlar omonatdor bo‘lib, egasiga o‘ljani tutib olib keladi. Shundan angladimki, odob-axloq go‘zalligi hamda tashqi ko‘rinish insonning ruhiy tozaligiga bog‘liq ekan. Oqil mo‘min ham xuddi shunday bo‘lmog‘i lozim! U hasadgo‘ylarga parvo qilmaydi, chunki u boshqa vodiyda, hasadgo‘ylar esa boshqa vodiyda! Ular mo‘minga berilgan izzat va ikromga hasad qilib yursa, mo‘minning g‘ami — Robbisini rozi qilish va oxirat g‘amidir.” (Soydul-xotir kitobidan)