Foydalar 89-dars | Allohdan qo'rqib yig'laganmisiz

Qosim ibn Muhammad aytadi: «Biz Abdulloh ibn Muborak bilan safarga chiqardik. Ko‘pincha menga xayol kelardi: “Bu odam nimasi bilan bizdan afzal bo‘lib, hatto odamlar ichida shu darajada shuhratga erishdi?!” Namoz o‘qib erishdi, desak – biz ham namoz o‘qiymiz. Ro‘za tutadi desa – biz ham ro‘za tutamiz. G‘azot qiladi desa – biz ham g‘azot qilamiz. Haj qilsa – biz ham haj qilamiz. Hatto, bir kun buning sirini bildim! Shomga safar qilib ketayotgan vaqtimizda yo‘lda bir uyda tungi ovqat yeb o‘tirgandik. To‘satdan chiroq o‘chib qoldi! Ba‘zilar chiqib, birpasda chiroq topib kelishdi. Abdulloh ibn Muborak yuziga qarasam, ko‘z yoshidan soqollari ho‘l bo‘lib ketgan edi! Shunda o‘zimga-o‘zim aytdim: «Mana shunaqa qilib, xilvatlarda Allohdan qo‘rqish bilan bu odam bizdan afzal bo‘lib ketibdi...» Ehtimol, chiroq yo‘qolganda zulmatda qiyomatni (yoki qabrni) eslab yig‘lagandir! Ilmning eng oliy samarasi – xilvatlarda Allohdan qo‘rqib yig‘lash, uning alomati esa kishining yuzidagi nurdir. Va bu narsaga faqat kitob o‘qish bilangina erishilmaydi! Qancha tolibi-ilmlar sandiq-sandiq kitob o‘qiydi, lekin oxirgi marta qachon xoli qolib Allohdan qo‘rqib yig‘laganini bilmaydi! Yana bunday ilmda qanday samara bo‘lsin?! Ilm – bu Allohdan qo‘rqish! Lekin agar shunaqa xilvatlarda Allohdan qo‘rqib yig‘lashni ham Abdulloh ibn Muborak singari “dunyoga dong‘i ketgan odam bo‘lay” deb qilsangiz – ovora bo‘lib o‘tirmang. Ixlos bo‘lmasa, bu narsaga erisha olmaysiz! Undan ko‘ra, yotib uxlab, ertaroq namozga turishni niyat qiling – shu ancha foydaliroq!