Foydalar 90-dars | Xolis javob

Agar rassom bo‘lsangiz va shariatda surat chizish hukmini izlasangiz, ulamolar suratni qaysi ko‘rinishda chizish haromligida ixtilof qilganini topasiz. Kimdir “haykal qilib yasamasa bo‘ldi” desa, kimdir “hammasi harom” deydi. Shunda qaysi so‘zni tanlaysiz? Tabiiyki, rassom inson ijozat berganlarning so‘zini tanlaydi! Agar qo‘shiqchi bo‘lsangiz, “Ulamolar duf chalish harommi yo‘qmi?” deb ixtilof qilganiga qarab qaysini tanlaysiz? Albatta, qo‘shiqchi: “Ijozat bergan ekan-ku”, deb o‘z kasbiga yoqqanini tanlaydi! Agar benamoz bo‘lsangiz va benamozning shariatdagi hukmiga qarasangiz, ulamolar ixtilof qilganini topasiz! Shunda: “Kofir demaganlar ham bor ekan-ku”, deb tabiiyki shu so‘zni ixtiyor qilasiz! Agar shu va boshqa masalalarda kasbingiz yoki holatingizga munosib fatvonigina tanlab ketadigan bo‘lsangiz, bilingki – mana shuni “havoyi nafsga ergashish” deb nomlanadi! Alloh taolo aytadi: “Allohdan kelgan biror hidoyat (dalil)siz havosiga (yoqqaniga) ergashgan kimsadan kim ham zalolatliroq?!” Imom Shotibiy aytadilar: “Hozir ba‘zi masalalarda ‘xilof bor’ degan gap, odamlarga nimani xohlasa, o‘sha narsani muboh qilib olishga hujjat bo‘lib qoldi!” Har qanday masalada ulomolardan faqat ruxsat izlab yurish – bu odamlarning havoyi nafsiga ergashishdir. Bu xatarli fikr dinni tuturuqsiz, suyuq narsaga aylantirib qo‘yadi.