Yuklanmoqda…
Yuklanmoqda…
Ibn Umardan kelgan rivoyat ekan: bir surnay ovozini eshitadi, keyin qulogʻini yopib oladi, yonidagi gʻulomiga "eshitilayaptimi?" deb aytadi, "ha" deydi, ozgina yurib yana soʻraydi, shu holatni to eshitilmay qolguncha davom ettiradi, "eshitilmay qoldi" deydi, oxirida aytadi: men Rasululloh sollallohu alayhi vasallamni shunday qilganini koʻrganman. Ibn Umar ham qaytarmagan, sababi nimada, shunga tushunmayapman. Axir sahobalar kimningdir malomatidan qoʻrqmaganlar-ku. Yoki borib qaytarsalar, bu ishni qilayotganlar yanada battar qilishi, janjal chiqishini oʻylab qaytarmaganmi?