حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ الْوَاشِحِيُّ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ - قَالَ سُلَيْمَانُ يَبْدَأُ فَيُفْرِغُ مِنْ يَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ . وَقَالَ مُسَدَّدٌ غَسَلَ يَدَيْهِ يَصُبُّ الإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ اتَّفَقَا فَيَغْسِلُ فَرْجَهُ . - قَالَ مُسَدَّدٌ - يُفْرِغُ عَلَى شِمَالِهِ وَرُبَّمَا كَنَتْ عَنِ الْفَرْجِ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ يُدْخِلُ يَدَيْهِ فِي الإِنَاءِ فَيُخَلِّلُ شَعْرَهُ حَتَّى إِذَا رَأَى أَنَّهُ قَدْ أَصَابَ الْبَشَرَةَ أَوْ أَنْقَى الْبَشَرَةَ أَفْرَغَ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثًا فَإِذَا فَضَلَ فَضْلَةٌ صَبَّهَا عَلَيْهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ janobatdan gʻusl qilganlarida — Sulaymon (rivoyatida): «(U zot) avval oʻng (qoʻl)idan chap (qoʻl)iga (suv) quyishdan boshlardilar», — dedi; Musaddad esa: «Qoʻllarini yuvib, idishni oʻng qoʻllariga quyardilar», — dedi — soʻng ikkalasi (rivoyatda) muvofiq boʻlib: «(U zot) avratlarini yuvardilar — Musaddad: chap (qoʻl)lariga quyardilar (deydi); baʼzan (Oisha) ‹avrat› (soʻzi)ni kinoya bilan (ifodalardi) — soʻng namozga (oladigan) tahoratlari(dek) tahorat olardilar, soʻng ikkala qoʻllarini idishga solib, sochlarini xilollardilar — toki teri (sirti)ga (suv) yetgani yoki terini tozalaganlariga ishonch hosil qilgunlaricha; soʻng boshlariga uch marta (suv) quyardilar; agar (suv) ortib qolsa, uni oʻzlariga quyardilar», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жанобатдан ғусл қилганларида — Сулаймон (ривоятида): «(У зот) аввал ўнг (қўл)идан чап (қўл)ига (сув) қуйишдан бошлардилар», — деди; Мусаддад эса: «Қўлларини ювиб, идишни ўнг қўлларига қуярдилар», — деди — сўнг иккаласи (ривоятда) мувофиқ бўлиб: «(У зот) авратларини ювардилар — Мусаддад: чап (қўл)ларига қуярдилар (дейди); баъзан (Оиша) ‹аврат› (сўзи)ни киноя билан (ифодаларди) — сўнг намозга (оладиган) таҳоратлари(дек) таҳорат олардилар, сўнг иккала қўлларини идишга солиб, сочларини хилоллардилар — токи тери (сирти)га (сув) етгани ёки терини тозалаганларига ишонч ҳосил қилгунларича; сўнг бошларига уч марта (сув) қуярдилар; агар (сув) ортиб қолса, уни ўзларига қуярдилар», — деди.