حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي أَبَانُ، - يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ - عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ أَصَابَنِي هَوَامُّ فِي رَأْسِي وَأَنَا مَعَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ حَتَّى تَخَوَّفْتُ عَلَى بَصَرِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى { فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ } الآيَةَ فَدَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي " احْلِقْ رَأْسَكَ وَصُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ أَوْ أَطْعِمْ سِتَّةَ مَسَاكِينَ فَرَقًا مِنْ زَبِيبٍ أَوِ انْسُكْ شَاةً " . فَحَلَقْتُ رَأْسِي ثُمَّ نَسَكْتُ .
Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan Hudaybiya yilida birga ekanligimda, boshimga bitlar tushib, hatto koʻzimdan (ayrilishdan) qoʻrqdim. Shunda Alloh subhanahu va taolo men haqimda: {Bas, sizlardan kim kasal boʻlsa yoki boshida ozor (kasallik) boʻlsa…} oyatini nozil qildi. Soʻng Rasululloh ﷺ meni chaqirib: «Boshingni qirib tashla va uch kun roʻza tut yoki olti miskinga bir faraq mayiz yedir yoxud bitta qoʻy soʻy», dedilar. Shunda men boshimni qirib, qurbonlik soʻydim.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан Ҳудайбия йилида бирга эканлигимда, бошимга битлар тушиб, ҳатто кўзимдан (айрилишдан) қўрқдим. Шунда Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло мен ҳақимда: {Бас, сизлардан ким касал бўлса ёки бошида озор (касаллик) бўлса…} оятини нозил қилди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ мени чақириб: «Бошингни қириб ташла ва уч кун рўза тут ёки олти мискинга бир фарақ майиз едир ёхуд битта қўй сўй», дедилар. Шунда мен бошимни қириб, қурбонлик сўйдим.