حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " أَنَّ إِبْرَاهِيمَ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكْذِبْ قَطُّ إِلاَّ ثَلاَثًا ثِنْتَانِ فِي ذَاتِ اللَّهِ تَعَالَى قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا } وَبَيْنَمَا هُوَ يَسِيرُ فِي أَرْضِ جَبَّارٍ مِنَ الْجَبَابِرَةِ إِذْ نَزَلَ مَنْزِلاً فَأُتِيَ الْجَبَّارُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّهُ نَزَلَ هَا هُنَا رَجُلٌ مَعَهُ امْرَأَةٌ هِيَ أَحْسَنُ النَّاسِ قَالَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَسَأَلَهُ عَنْهَا فَقَالَ إِنَّهَا أُخْتِي . فَلَمَّا رَجَعَ إِلَيْهَا قَالَ إِنَّ هَذَا سَأَلَنِي عَنْكِ فَأَنْبَأْتُهُ أَنَّكِ أُخْتِي وَإِنَّهُ لَيْسَ الْيَوْمَ مُسْلِمٌ غَيْرِي وَغَيْرُكِ وَإِنَّكِ أُخْتِي فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلاَ تُكَذِّبِينِي عِنْدَهُ " . وَسَاقَ الْحَدِيثَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا الْخَبَرَ شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Albatta, Ibrohim (alayhissalom) faqat uch marta yolgʻon gapirgan, xolos: ikkitasi Alloh taolo yoʻlida boʻlgan — uning {Albatta, men betobman} (Soffot 89) degan soʻzi va {Yoʻq, buni anavi kattalari qilgan} (Anbiyo 63) degan soʻzi edi. (Uchinchisi:) U bir vaqt zolimlardan boʻlgan bir zolimning yurtida ketib borarkan, bir manzilga tushdi. Shunda zolimning oldiga kelib: ‹Bu yerga bir kishi tushibdi, u bilan birga odamlarning eng goʻzali boʻlgan bir ayol bor›, deyildi. U (zolim) uning oldiga (odam) yubordi va u (ayol) haqida soʻradi. U (Ibrohim): ‹U mening singlimdir›, dedi. Soʻng u (Ibrohim) ayolning oldiga qaytib kelganda: ‹Bu (zolim) mendan sen haqingda soʻradi, men unga seni mening singlim ekanligingni xabar berdim. Bugun mendan va sendan boshqa musulmon yoʻq, sen esa Allohning kitobida (din boʻyicha) mening singlimsan, shu bois uning oldida meni yolgʻonchi qilib qoʻyma›, dedi», dedilar. Va u hadisni davom ettirdi. Abu Dovud aytdi: «Bu xabarni Shuʼayb ibn Abu Hamza ham Abuz-Zinoddan, u Aʼrajdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Paygʻambar ﷺdan shunga oʻxshash rivoyat qilgan.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Албатта, Иброҳим (алайҳиссалом) фақат уч марта ёлғон гапирган, холос: иккитаси Аллоҳ таоло йўлида бўлган — унинг {Албатта, мен бетобман} (Соффот 89) деган сўзи ва {Йўқ, буни анави катталари қилган} (Анбиё 63) деган сўзи эди. (Учинчиси:) У бир вақт золимлардан бўлган бир золимнинг юртида кетиб бораркан, бир манзилга тушди. Шунда золимнинг олдига келиб: ‹Бу ерга бир киши тушибди, у билан бирга одамларнинг энг гўзали бўлган бир аёл бор›, дейилди. У (золим) унинг олдига (одам) юборди ва у (аёл) ҳақида сўради. У (Иброҳим): ‹У менинг синглимдир›, деди. Сўнг у (Иброҳим) аёлнинг олдига қайтиб келганда: ‹Бу (золим) мендан сен ҳақингда сўради, мен унга сени менинг синглим эканлигингни хабар бердим. Бугун мендан ва сендан бошқа мусулмон йўқ, сен эса Аллоҳнинг китобида (дин бўйича) менинг синглимсан, шу боис унинг олдида мени ёлғончи қилиб қўйма›, деди», дедилар. Ва у ҳадисни давом эттирди. Абу Довуд айтди: «Бу хабарни Шуъайб ибн Абу Ҳамза ҳам Абуз-Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Пайғамбар ﷺдан шунга ўхшаш ривоят қилган.»