حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ مَعْمَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ، عَنْ خُوَيْلَةَ بِنْتِ مَالِكِ بْنِ ثَعْلَبَةَ، قَالَتْ ظَاهَرَ مِنِّي زَوْجِي أَوْسُ بْنُ الصَّامِتِ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَشْكُو إِلَيْهِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُجَادِلُنِي فِيهِ وَيَقُولُ " اتَّقِي اللَّهَ فَإِنَّهُ ابْنُ عَمِّكِ " . فَمَا بَرِحْتُ حَتَّى نَزَلَ الْقُرْآنُ { قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجَادِلُكَ فِي زَوْجِهَا } إِلَى الْفَرْضِ فَقَالَ " يُعْتِقُ رَقَبَةً " . قَالَتْ لاَ يَجِدُ قَالَ " فَيَصُومُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ " . قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ شَيْخٌ كَبِيرٌ مَا بِهِ مِنْ صِيَامٍ . قَالَ " فَلْيُطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا " . قَالَتْ مَا عِنْدَهُ مِنْ شَىْءٍ يَتَصَدَّقُ بِهِ قَالَتْ فَأُتِيَ سَاعَتَئِذٍ بِعَرَقٍ مِنْ تَمْرٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنِّي أُعِينُهُ بِعَرَقٍ آخَرَ . قَالَ " قَدْ أَحْسَنْتِ اذْهَبِي فَأَطْعِمِي بِهَا عَنْهُ سِتِّينَ مِسْكِينًا وَارْجِعِي إِلَى ابْنِ عَمِّكِ " . قَالَ وَالْعَرَقُ سِتُّونَ صَاعًا قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي هَذَا إِنَّهَا كَفَّرَتْ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ تَسْتَأْمِرَهُ . وَقَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا أَخُو عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ .
Xuvayla binti Molik ibn Saʼlaba (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Erim Avs ibnus-Somit mendan zihor qildi (yaʼni: ‹Sen menga onamning beli kabisan› dedi). Shunda men Rasululloh ﷺ huzurlariga undan shikoyat qilib keldim. Rasululloh ﷺ esa bu haqida men bilan tortishar va: ‹Allohdan qoʻrq, axir u sening amakingning oʻgʻli-ku›, der edilar. Men hali joyimdan jilmasimdan turib, Qurʼon nozil boʻldi: {Alloh eri haqida sen bilan tortishayotgan ayolning soʻzini eshitdi…} (Mujodala 1) — to farz (kafforat hukmi)gacha. Shunda u zot: ‹U bir qul ozod qilsin›, dedilar. Men: ‹U (buning imkonini) topolmaydi›, dedim. U zot: ‹Unda ketma-ket ikki oy roʻza tutsin›, dedilar. Men: ‹Ey Rasululloh, u juda keksa chol, roʻza tutadigan holi yoʻq›, dedim. U zot: ‹Unda oltmish miskinni taomlantirsin›, dedilar. Men: ‹Uning sadaqa qiladigan hech narsasi yoʻq›, dedim.» U (Xuvayla) aytdi: «Shu payt bir araq (savat) xurmo keltirildi. Men: ‹Ey Rasululloh, men unga yana bir araq (xurmo) bilan yordam beraman›, dedim. U zot: ‹Yaxshi qilibsan. Bor, u bilan u (er) nomidan oltmish miskinni taomlantir va amakingning oʻgʻli oldiga qayt›, dedilar.» (Roviy) aytdi: «Araq oltmish soʼdir.» Abu Dovud aytdi: «Bunda u (ayol) erining ruxsatini soʻramasdan, uning nomidan kafforat berdi.» Abu Dovud yana aytdi: «Bu (Avs) Uboda ibnus-Somitning akasidir.»Хувайла бинти Молик ибн Саълаба (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Эрим Авс ибнус-Сомит мендан зиҳор қилди (яъни: ‹Сен менга онамнинг бели кабисан› деди). Шунда мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига ундан шикоят қилиб келдим. Расулуллоҳ ﷺ эса бу ҳақида мен билан тортишар ва: ‹Аллоҳдан қўрқ, ахир у сенинг амакингнинг ўғли-ку›, дер эдилар. Мен ҳали жойимдан жилмасимдан туриб, Қуръон нозил бўлди: {Аллоҳ эри ҳақида сен билан тортишаётган аёлнинг сўзини эшитди…} (Мужодала 1) — то фарз (каффорат ҳукми)гача. Шунда у зот: ‹У бир қул озод қилсин›, дедилар. Мен: ‹У (бунинг имконини) тополмайди›, дедим. У зот: ‹Унда кетма-кет икки ой рўза тутсин›, дедилар. Мен: ‹Эй Расулуллоҳ, у жуда кекса чол, рўза тутадиган ҳоли йўқ›, дедим. У зот: ‹Унда олтмиш мискинни таомлантирсин›, дедилар. Мен: ‹Унинг садақа қиладиган ҳеч нарсаси йўқ›, дедим.» У (Хувайла) айтди: «Шу пайт бир арақ (сават) хурмо келтирилди. Мен: ‹Эй Расулуллоҳ, мен унга яна бир арақ (хурмо) билан ёрдам бераман›, дедим. У зот: ‹Яхши қилибсан. Бор, у билан у (эр) номидан олтмиш мискинни таомлантир ва амакингнинг ўғли олдига қайт›, дедилар.» (Ровий) айтди: «Арақ олтмиш сўдир.» Абу Довуд айтди: «Бунда у (аёл) эрининг рухсатини сўрамасдан, унинг номидан каффорат берди.» Абу Довуд яна айтди: «Бу (Авс) Убода ибнус-Сомитнинг акасидир.»