حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ حَضَرْتُ لِعَانَهُمَا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً . وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ فِيهِ ثُمَّ خَرَجَتْ حَامِلاً فَكَانَ الْوَلَدُ يُدْعَى إِلَى أُمِّهِ .
Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu) aytadi: Men ularning ikkovining Nabiy ﷺ huzurlarida liʼon qilishlarida hozir boʻldim, men oʻshanda oʻn besh yoshda edim. Soʻng u hadisni davom ettirdi va unda: «Keyin u (ayol) homilador holida (ulardan) ajraldi, bola esa onasiga nisbat berilar edi», dedi.Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен уларнинг икковининг Набий ﷺ ҳузурларида лиъон қилишларида ҳозир бўлдим, мен ўшанда ўн беш ёшда эдим. Сўнг у ҳадисни давом эттирди ва унда: «Кейин у (аёл) ҳомиладор ҳолида (улардан) ажралди, бола эса онасига нисбат берилар эди», деди.