حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ لَمْ يَدَعْ قَوْلَ الزُّورِ وَالْعَمَلَ بِهِ فَلَيْسَ لِلَّهِ حَاجَةٌ أَنْ يَدَعَ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ " . قَالَ أَحْمَدُ فَهِمْتُ إِسْنَادَهُ مِنَ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ وَأَفْهَمَنِي الْحَدِيثَ رَجُلٌ إِلَى جَنْبِهِ أُرَاهُ ابْنَ أَخِيهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki yolgʻon soʻzni va unga amal qilishni tark etmasa, uning taomi va ichimligini tark etishiga Ollohning hojati yoʻq», dedilar. Ahmad (ibn Yunus) aytadi: Men isnodni Ibn Abu Ziʼbdan oʻrgandim, hadisni esa uning yonida turgan bir kishi — uning jiyani boʻlsa kerak, deb oʻylayman — menga tushuntirdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки ёлғон сўзни ва унга амал қилишни тарк этмаса, унинг таоми ва ичимлигини тарк этишига Оллоҳнинг ҳожати йўқ», дедилар. Аҳмад (ибн Юнус) айтади: Мен иснодни Ибн Абу Зиъбдан ўргандим, ҳадисни эса унинг ёнида турган бир киши — унинг жияни бўлса керак, деб ўйлайман — менга тушунтирди.