حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، وَوَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَنْ قَزَعَةَ، قَالَ أَتَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ وَهُوَ يُفْتِي النَّاسَ وَهُمْ مُكِبُّونَ عَلَيْهِ فَانْتَظَرْتُ خَلْوَتَهُ فَلَمَّا خَلاَ سَأَلْتُهُ عَنْ صِيَامِ رَمَضَانَ فِي السَّفَرِ فَقَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي رَمَضَانَ عَامَ الْفَتْحِ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ وَنَصُومُ حَتَّى بَلَغَ مَنْزِلاً مِنَ الْمَنَازِلِ فَقَالَ " إِنَّكُمْ قَدْ دَنَوْتُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ وَالْفِطْرُ أَقْوَى لَكُمْ " . فَأَصْبَحْنَا مِنَّا الصَّائِمُ وَمِنَّا الْمُفْطِرُ - قَالَ - ثُمَّ سِرْنَا فَنَزَلْنَا مَنْزِلاً فَقَالَ " إِنَّكُمْ تُصَبِّحُونَ عَدُوَّكُمْ وَالْفِطْرُ أَقْوَى لَكُمْ فَأَفْطِرُوا " . فَكَانَتْ عَزِيمَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو سَعِيدٍ ثُمَّ لَقَدْ رَأَيْتُنِي أَصُومُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ ذَلِكَ وَبَعْدَ ذَلِكَ .
Qazaʼadan rivoyat qilinadi. U aytadi: «Men Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)ning oldiga keldim, u odamlarga fatvo berayotgan, ular esa uning atrofiga toʻplanib olgan edilar. Men u yolgʻiz qolishini kutdim. U yolgʻiz qolgach, undan safarda Ramazon roʻzasini tutish haqida soʻradim. U dedi: ‹Biz Makka fathi yilida Ramazonda Nabiy ﷺ bilan (safarga) chiqdik. Rasululloh ﷺ roʻza tutar, biz ham roʻza tutar edik. Manzillardan bir manzilga yetganlarida: ‹Sizlar dushmaningizga yaqinlashdingiz, roʻzani ochish sizlar uchun quvvatliroqdir›, dedilar. Bizdan baʼzimiz roʻzador, baʼzimiz roʻzasini ochgan holda subhga kirdik›. (Abu Said) dedi: ‹Soʻng yurib, bir manzilga tushdik. U zot: ‹Sizlar dushmaningizga subh paytida duch kelasiz, roʻzani ochish sizlar uchun quvvatliroqdir, bas, roʻzangizni ochinglar›, dedilar. Bu Rasululloh ﷺdan (kelgan) qatʼiy buyruq edi›. Abu Said dedi: ‹Soʻngra men oʻzimni undan oldin ham, undan keyin ham Nabiy ﷺ bilan roʻza tutayotgan holda koʻrdim›.»Қазаъадан ривоят қилинади. У айтади: «Мен Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келдим, у одамларга фатво бераётган, улар эса унинг атрофига тўпланиб олган эдилар. Мен у ёлғиз қолишини кутдим. У ёлғиз қолгач, ундан сафарда Рамазон рўзасини тутиш ҳақида сўрадим. У деди: ‹Биз Макка фатҳи йилида Рамазонда Набий ﷺ билан (сафарга) чиқдик. Расулуллоҳ ﷺ рўза тутар, биз ҳам рўза тутар эдик. Манзиллардан бир манзилга етганларида: ‹Сизлар душманингизга яқинлашдингиз, рўзани очиш сизлар учун қувватлироқдир›, дедилар. Биздан баъзимиз рўзадор, баъзимиз рўзасини очган ҳолда субҳга кирдик›. (Абу Саид) деди: ‹Сўнг юриб, бир манзилга тушдик. У зот: ‹Сизлар душманингизга субҳ пайтида дуч келасиз, рўзани очиш сизлар учун қувватлироқдир, бас, рўзангизни очинглар›, дедилар. Бу Расулуллоҳ ﷺдан (келган) қатъий буйруқ эди›. Абу Саид деди: ‹Сўнгра мен ўзимни ундан олдин ҳам, ундан кейин ҳам Набий ﷺ билан рўза тутаётган ҳолда кўрдим›.»