حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُعَاوِيَةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذُبَابٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَاهِرًا يَدَيْهِ قَطُّ يَدْعُو عَلَى مِنْبَرِهِ وَلاَ عَلَى غَيْرِهِ وَلَكِنْ رَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ وَعَقَدَ الْوُسْطَى بِالإِبْهَامِ .
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺni minbarlari ustida ham, undan boshqa joyda ham ikki qoʻllarini yoyib duo qilayotganlarini hech qachon koʻrmadim. Lekin men u zotning shunday qilayotganlarini koʻrdim», — deb koʻrsatkich barmogʻi bilan ishora qilib, oʻrta barmogʻini bosh barmoq bilan tutashtirib (halqa qildi).Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺни минбарлари устида ҳам, ундан бошқа жойда ҳам икки қўлларини ёйиб дуо қилаётганларини ҳеч қачон кўрмадим. Лекин мен у зотнинг шундай қилаётганларини кўрдим», — деб кўрсаткич бармоғи билан ишора қилиб, ўрта бармоғини бош бармоқ билан туташтириб (ҳалқа қилди).