حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي وَحْشِيَّةَ، عَنْ أَبِي عُمَيْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ عُمُومَةٍ، لَهُ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَكْبًا جَاءُوا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَشْهَدُونَ أَنَّهُمْ رَأَوُا الْهِلاَلَ بِالأَمْسِ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يُفْطِرُوا وَإِذَا أَصْبَحُوا أَنْ يَغْدُوا إِلَى مُصَلاَّهُمْ .
Abu Umayr ibn Anas (rahimahulloh) Nabiy ﷺning sahobalaridan boʻlgan amakilaridan rivoyat qiladiki, bir guruh otliqlar Nabiy ﷺ huzuriga kelib, kecha hilolni (yangi oyni) koʻrganliklariga guvohlik berishdi. Shunda (u zot) ularga roʻzani ochishni va tonggi paytda namozgohlariga chiqishni buyurdilar.Абу Умайр ибн Анас (раҳимаҳуллоҳ) Набий ﷺнинг саҳобаларидан бўлган амакиларидан ривоят қиладики, бир гуруҳ отлиқлар Набий ﷺ ҳузурига келиб, кеча ҳилолни (янги ойни) кўрганликларига гувоҳлик беришди. Шунда (у зот) уларга рўзани очишни ва тонгги пайтда намозгоҳларига чиқишни буюрдилар.