Talha ibn Ubaydulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Najd ahlidan boʻlgan, sochlari toʻzigan bir kishi Rasululloh ﷺ huzurlariga keldi. Uning ovozining gʻuvillashi eshitilar, ammo nima deyayotgani anglashilmasdi. Nihoyat u yaqinlashganda, Islom haqida soʻrayotgani maʼlum boʻldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kechayu kunduzda besh vaqt namoz (bor)», dedilar. U: «Menga shulardan boshqa (namoz farz) bormi?» dedi. U zot: «Yoʻq, faqat nafl (oʻqimoqchi) boʻlsang, boshqa gap», dedilar. (Talha) dedi: Rasululloh ﷺ unga Ramazon oyi roʻzasini zikr qildilar. U: «Menga undan boshqasi (farz) bormi?» dedi. U zot: «Yoʻq, faqat nafl (tutmoqchi) boʻlsang, boshqa gap», dedilar. (Talha) dedi: Rasululloh ﷺ unga zakotni zikr qildilar. U: «Menga undan boshqasi (farz) bormi?» dedi. U zot: «Yoʻq, faqat nafl (bermoqchi) boʻlsang, boshqa gap», dedilar. Soʻng u kishi orqasiga burilib ketar ekan: «Allohga qasamki, men bunga (na) ziyoda qilaman va (na) kamaytiraman», derdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar rost soʻzlagan boʻlsa, najot topdi», dedilar.Талҳа ибн Убайдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Нажд аҳлидан бўлган, сочлари тўзиган бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келди. Унинг овозининг ғувиллаши эшитилар, аммо нима деяётгани англашилмасди. Ниҳоят у яқинлашганда, Ислом ҳақида сўраётгани маълум бўлди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Кечаю кундузда беш вақт намоз (бор)», дедилар. У: «Менга шулардан бошқа (намоз фарз) борми?» деди. У зот: «Йўқ, фақат нафл (ўқимоқчи) бўлсанг, бошқа гап», дедилар. (Талҳа) деди: Расулуллоҳ ﷺ унга Рамазон ойи рўзасини зикр қилдилар. У: «Менга ундан бошқаси (фарз) борми?» деди. У зот: «Йўқ, фақат нафл (тутмоқчи) бўлсанг, бошқа гап», дедилар. (Талҳа) деди: Расулуллоҳ ﷺ унга закотни зикр қилдилар. У: «Менга ундан бошқаси (фарз) борми?» деди. У зот: «Йўқ, фақат нафл (бермоқчи) бўлсанг, бошқа гап», дедилар. Сўнг у киши орқасига бурилиб кетар экан: «Аллоҳга қасамки, мен бунга (на) зиёда қиламан ва (на) камайтираман», дерди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Агар рост сўзлаган бўлса, нажот топди», дедилар.