حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ لَهِيعَةَ، وَحَيْوَةَ، وَسَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا سَمِعْتُمُ الْمُؤَذِّنَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ ثُمَّ صَلُّوا عَلَىَّ فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَىَّ صَلاَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ بِهَا عَشْرًا ثُمَّ سَلُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لِيَ الْوَسِيلَةَ فَإِنَّهَا مَنْزِلَةٌ فِي الْجَنَّةِ لاَ تَنْبَغِي إِلاَّ لِعَبْدٍ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ تَعَالَى وَأَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَنَا هُوَ فَمَنْ سَأَلَ اللَّهَ لِيَ الْوَسِيلَةَ حَلَّتْ عَلَيْهِ الشَّفَاعَةُ " .
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u Paygʻambar ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdi: «Muazzinni eshitsangiz, u aytganidek aytinglar, soʻng menga salovot aytinglar. Zero, kim menga bir marta salovot aytsa, Alloh unga shu sababdan oʻn marta rahmat yogʻdiradi. Soʻng Alloh azza va jalladan men uchun vasilani soʻranglar. Chunki u jannatdagi bir martabadir, u Allohning bandalaridan faqat bir bandaga loyiqdir, men oʻsha banda boʻlishimni umid qilaman. Bas, kim Allohdan men uchun vasilani soʻrasa, unga shafoat halol boʻladi.»Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у Пайғамбар ﷺнинг шундай деяётганларини эшитди: «Муаззинни эшитсангиз, у айтганидек айтинглар, сўнг менга саловот айтинглар. Зеро, ким менга бир марта саловот айтса, Аллоҳ унга шу сабабдан ўн марта раҳмат ёғдиради. Сўнг Аллоҳ азза ва жалладан мен учун василани сўранглар. Чунки у жаннатдаги бир мартабадир, у Аллоҳнинг бандаларидан фақат бир бандага лойиқдир, мен ўша банда бўлишимни умид қиламан. Бас, ким Аллоҳдан мен учун василани сўраса, унга шафоат ҳалол бўлади.»