حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، وَحُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ مَا صَلَّيْتُ خَلْفَ رَجُلٍ أَوْجَزَ صَلاَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي تَمَامٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . قَامَ حَتَّى نَقُولَ قَدْ أَوْهَمَ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَسْجُدُ وَكَانَ يَقْعُدُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ حَتَّى نَقُولَ قَدْ أَوْهَمَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺdan koʻra namozini (har bir arkonni) toʻkis ado etgan holda, ammo qisqaroq oʻtkazadigan kishining ortida namoz oʻqimadim. Rasululloh ﷺ ‹Samiʼallohu liman hamidah› deganlarida, biz ‹adashibdilar (esdan chiqaribdilar)› deguday boʻlgunimizcha (tik) turardilar. Soʻngra takbir aytib, sajda qilardilar. Va ikki sajda orasida ham biz ‹adashibdilar› deguday boʻlgunimizcha oʻtirardilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан кўра намозини (ҳар бир арконни) тўкис адо этган ҳолда, аммо қисқароқ ўтказадиган кишининг ортида намоз ўқимадим. Расулуллоҳ ﷺ ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деганларида, биз ‹адашибдилар (эсдан чиқарибдилар)› дегудай бўлгунимизча (тик) турардилар. Сўнгра такбир айтиб, сажда қилардилар. Ва икки сажда орасида ҳам биз ‹адашибдилар› дегудай бўлгунимизча ўтирардилар».