Ahmad ibn Solih bizga Ibn Vahbdan, u Muoviya ibn Solihdan, u Amr ibn Qaysdan, u Osim ibn Humayddan, u Avf ibn Molik al-Ashjaʼiydan rivoyat qildi. U aytdi: «Bir kechasi Rasululloh ﷺ bilan (namozga) turdim. U zot turib, Baqara surasini oʻqidilar; rahmat oyatiga oʻtsalar, albatta toʻxtab soʻrar edilar, azob oyatiga oʻtsalar, albatta toʻxtab (Allohdan) panoh tilar edilar. Soʻng qiyomlari miqdoricha ruku qilib, rukuʼlarida: ‹Subhāna ziyl-jabarūti val-malakūti val-kibriyāi val-azama (Jabarut, mulk, ulugʻlik va azamat egasini poklab yod etaman)› der edilar. Soʻng qiyomlari miqdoricha sajda qildilar va sajdalarida ham shuningdek dedilar. Soʻng turib, Oli Imron surasini oʻqidilar, keyin (boshqa) suralarni birma-bir oʻqidilar.»Аҳмад ибн Солиҳ бизга Ибн Ваҳбдан, у Муовия ибн Солиҳдан, у Амр ибн Қайсдан, у Осим ибн Ҳумайддан, у Авф ибн Молик ал-Ашжаъийдан ривоят қилди. У айтди: «Бир кечаси Расулуллоҳ ﷺ билан (намозга) турдим. У зот туриб, Бақара сурасини ўқидилар; раҳмат оятига ўтсалар, албатта тўхтаб сўрар эдилар, азоб оятига ўтсалар, албатта тўхтаб (Аллоҳдан) паноҳ тилар эдилар. Сўнг қиёмлари миқдорича руку қилиб, рукуъларида: ‹Субҳāна зийл-жабарūти вал-малакūти вал-кибрийāи вал-азама (Жабарут, мулк, улуғлик ва азамат эгасини поклаб ёд этаман)› дер эдилар. Сўнг қиёмлари миқдорича сажда қилдилар ва саждаларида ҳам шунингдек дедилар. Сўнг туриб, Оли Имрон сурасини ўқидилар, кейин (бошқа) сураларни бирма-бир ўқидилар.»