حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُؤَذِّنُ، حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا، حَدَّثَنِي سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ نِصْفَيْنِ نِصْفًا لِنَوَائِبِهِ وَحَاجَتِهِ وَنِصْفًا بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ قَسَمَهَا بَيْنَهُمْ عَلَى ثَمَانِيَةَ عَشَرَ سَهْمًا .
Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Rasululloh ﷺ Xaybarni ikki qismga taqsimladilar: bir qismini oʻzlarining holiga (yuzaga keladigan zarurat va hojatlari)ga, bir qismini esa musulmonlar oʻrtasiga (ajratdilar). U zot uni ular oʻrtasida oʻn sakkiz ulushga boʻlib taqsimladilar.Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Расулуллоҳ ﷺ Хайбарни икки қисмга тақсимладилар: бир қисмини ўзларининг ҳолига (юзага келадиган зарурат ва ҳожатлари)га, бир қисмини эса мусулмонлар ўртасига (ажратдилар). У зот уни улар ўртасида ўн саккиз улушга бўлиб тақсимладилар.