حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، وَمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَسَّانَ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَتْنِي جَدَّتَاىَ، صَفِيَّةُ وَدُحَيْبَةُ ابْنَتَا عُلَيْبَةَ وَكَانَتَا رَبِيبَتَىْ قَيْلَةَ بِنْتِ مَخْرَمَةَ وَكَانَتْ جَدَّةَ أَبِيهِمَا أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُمَا قَالَتْ، قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ تَقَدَّمَ صَاحِبِي - تَعْنِي حُرَيْثَ بْنَ حَسَّانَ وَافِدَ بَكْرِ بْنِ وَائِلٍ - فَبَايَعَهُ عَلَى الإِسْلاَمِ عَلَيْهِ وَعَلَى قَوْمِهِ ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْتُبْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَنِي تَمِيمٍ بِالدَّهْنَاءِ أَنْ لاَ يُجَاوِزَهَا إِلَيْنَا مِنْهُمْ أَحَدٌ إِلاَّ مُسَافِرٌ أَوْ مُجَاوِرٌ . فَقَالَ " اكْتُبْ لَهُ يَا غُلاَمُ بِالدَّهْنَاءِ " . فَلَمَّا رَأَيْتُهُ قَدْ أَمَرَ لَهُ بِهَا شُخِصَ بِي وَهِيَ وَطَنِي وَدَارِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَمْ يَسْأَلْكَ السَّوِيَّةَ مِنَ الأَرْضِ إِذْ سَأَلَكَ إِنَّمَا هِيَ هَذِهِ الدَّهْنَاءُ عِنْدَكَ مُقَيَّدُ الْجَمَلِ وَمَرْعَى الْغَنَمِ وَنِسَاءُ بَنِي تَمِيمٍ وَأَبْنَاؤُهَا وَرَاءَ ذَلِكَ فَقَالَ " أَمْسِكْ يَا غُلاَمُ صَدَقَتِ الْمِسْكِينَةُ الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ يَسَعُهُمَا الْمَاءُ وَالشَّجَرُ وَيَتَعَاوَنَانِ عَلَى الْفُتَّانِ " .
Abdulloh ibn Hasson al-Anbariy aytadi: Menga buvilarim Safiyya va Duhayba — ular Ulaybaning qizlari boʻlib, Qayla binti Maxrama (roziyallohu anho)ning oʻgay qizlari edilar va u (Qayla) ularning otasining buvisi edi — Qayla ularga xabar berib aytganini gapirib berdilar. (Qayla) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ huzurlariga keldik. Hamrohim — yaʼni Bakr ibn Voil (qabilasining) elchisi Hurays ibn Hasson — oldinga chiqib, u zotga oʻzi va qavmi nomidan Islom uchun bayʼat qildi. Soʻng: «Yo Rasululloh, biz bilan Banu Tamim oʻrtasidagi ad-Dahnoʼni (bizga berib), ulardan biror kishi musofir yoki qoʻshni boʻlishdan boshqa holatda bizning tarafimizga oʻtmasligini yozib bering», dedi. U zot: «Ey gʻulom, unga ad-Dahnoʼni yozib ber», dedilar. Men u zotning uni unga berishni buyurganlarini koʻrganimda, koʻnglim siqilib ketdi, chunki u mening vatanim va yurtim edi. Shunda men: «Yo Rasululloh, u sizdan soʻraganida adolatli chegarani soʻragani yoʻq. Bu ad-Dahnoʼ sizning oldingizda boʻlsa-da, (aslida) tuya bogʻlanadigan joy va qoʻylarning yaylovidir; Banu Tamimning ayollari va bolalari esa uning ortida qoladi», dedim. U zot: «Ey gʻulom, toʻxta! Bechora ayol rost aytdi. Musulmon musulmonning birodaridir; suv va daraxt ikkalasiga ham yetadi va ular shayton (fitnasi)ga qarshi bir-birlariga yordamlashurlar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Ҳассон ал-Анбарий айтади: Менга бувиларим Сафийя ва Дуҳайба — улар Улайбанинг қизлари бўлиб, Қайла бинти Махрама (розияллоҳу анҳо)нинг ўгай қизлари эдилар ва у (Қайла) уларнинг отасининг бувиси эди — Қайла уларга хабар бериб айтганини гапириб бердилар. (Қайла) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдик. Ҳамроҳим — яъни Бакр ибн Воил (қабиласининг) элчиси Ҳурайс ибн Ҳассон — олдинга чиқиб, у зотга ўзи ва қавми номидан Ислом учун байъат қилди. Сўнг: «Ё Расулуллоҳ, биз билан Бану Тамим ўртасидаги ад-Даҳнўни (бизга бериб), улардан бирор киши мусофир ёки қўшни бўлишдан бошқа ҳолатда бизнинг тарафимизга ўтмаслигини ёзиб беринг», деди. У зот: «Эй ғулом, унга ад-Даҳнўни ёзиб бер», дедилар. Мен у зотнинг уни унга беришни буюрганларини кўрганимда, кўнглим сиқилиб кетди, чунки у менинг ватаним ва юртим эди. Шунда мен: «Ё Расулуллоҳ, у сиздан сўраганида адолатли чегарани сўрагани йўқ. Бу ад-Даҳнў сизнинг олдингизда бўлса-да, (аслида) туя боғланадиган жой ва қўйларнинг яйловидир; Бану Тамимнинг аёллари ва болалари эса унинг ортида қолади», дедим. У зот: «Эй ғулом, тўхта! Бечора аёл рост айтди. Мусулмон мусулмоннинг биродаридир; сув ва дарахт иккаласига ҳам етади ва улар шайтон (фитнаси)га қарши бир-бирларига ёрдамлашурлар», дедилар.