حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، قَالَ قَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، فِي قِصَّتِهِ قَالَ قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ مِنْ تَوْبَتِي إِلَى اللَّهِ أَنْ أَخْرُجَ مِنْ مَالِي كُلِّهِ إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ صَدَقَةً . قَالَ : " لاَ " . قُلْتُ : فَنِصْفَهُ . قَالَ : " لاَ " . قُلْتُ : فَثُلُثَهُ . قَالَ : " نَعَمْ " . قُلْتُ : فَإِنِّي سَأُمْسِكُ سَهْمِي مِنْ خَيْبَرَ .
Kaʼb ibn Molik (roziyallohu anhu) oʻz voqeasi haqida aytadilar: Men: «Yo Rasululloh, Allohga (qilgan) tavbamning (kamoli) shudirki, men butun molimdan chiqib, uni Alloh va Uning Rasuliga sadaqa qilsam», dedim. U zot: «Yoʻq», dedilar. Men: «Unda yarmini», dedim. U zot: «Yoʻq», dedilar. Men: «Unda uchdan birini», dedim. U zot: «Ha», dedilar. Men: «Unda men Xaybardagi ulushimni olib qolaman», dedim.Каъб ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ўз воқеаси ҳақида айтадилар: Мен: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга (қилган) тавбамнинг (камоли) шудирки, мен бутун молимдан чиқиб, уни Аллоҳ ва Унинг Расулига садақа қилсам», дедим. У зот: «Йўқ», дедилар. Мен: «Унда ярмини», дедим. У зот: «Йўқ», дедилар. Мен: «Унда учдан бирини», дедим. У зот: «Ҳа», дедилар. Мен: «Унда мен Хайбардаги улушимни олиб қоламан», дедим.