حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ اسْتَسْلَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَكْرًا فَجَاءَتْهُ إِبِلٌ مِنَ الصَّدَقَةِ فَأَمَرَنِي أَنْ أَقْضِيَ الرَّجُلَ بَكْرَهُ فَقُلْتُ لَمْ أَجِدْ فِي الإِبِلِ إِلاَّ جَمَلاً خِيَارًا رَبَاعِيًّا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَعْطِهِ إِيَّاهُ فَإِنَّ خِيَارَ النَّاسِ أَحْسَنُهُمْ قَضَاءً " .
Al-Qaʼnabiy bizga Molikdan, u Zayd ibn Aslamdan, u Ato ibn Yasordan, u Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytadi: Rasululloh ﷺ (birovdan) yosh tuya qarz oldilar. Soʻng u zotga sadaqa tuyalari kelganda, menga oʻsha kishiga uning yosh tuyasini qaytarib berishimni buyurdilar. Men: «Tuyalar orasidan faqat yetti yoshga kirgan, ajoyib bir tuyani topdim», dedim. Shunda Nabiy ﷺ: «Uni oʻshanga ber, chunki odamlarning eng yaxshisi qarzini eng goʻzal tarzda toʻlaydiganidir», dedilar.Ал-Қаънабий бизга Моликдан, у Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб айтади: Расулуллоҳ ﷺ (бировдан) ёш туя қарз олдилар. Сўнг у зотга садақа туялари келганда, менга ўша кишига унинг ёш туясини қайтариб беришимни буюрдилар. Мен: «Туялар орасидан фақат етти ёшга кирган, ажойиб бир туяни топдим», дедим. Шунда Набий ﷺ: «Уни ўшанга бер, чунки одамларнинг энг яхшиси қарзини энг гўзал тарзда тўлайдиганидир», дедилар.