حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّهُ قَالَ الْعَرِيَّةُ الرَّجُلُ يُعْرِي الرَّجُلَ النَّخْلَةَ أَوِ الرَّجُلُ يَسْتَثْنِي مِنْ مَالِهِ النَّخْلَةَ أَوْ الاِثْنَتَيْنِ يَأْكُلُهَا فَيَبِيعُهَا بِتَمْرٍ .
Abdu Robbihi ibn Said al-Ansoriy (rahimahulloh) aytdi: Ariyya — bir kishining boshqa bir kishiga bir xurmo daraxtini (mevasini yeyishi uchun) ariyatga (vaqtincha) berishi, yoki bir kishining oʻz molidan bir yoki ikki xurmo daraxtini oʻzi yeyish uchun ajratib qolib, soʻng uni quruq xurmoga sotishidir.Абду Роббиҳи ибн Саид ал-Ансорий (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Арийя — бир кишининг бошқа бир кишига бир хурмо дарахтини (мевасини ейиши учун) ариятга (вақтинча) бериши, ёки бир кишининг ўз молидан бир ёки икки хурмо дарахтини ўзи ейиш учун ажратиб қолиб, сўнг уни қуруқ хурмога сотишидир.