حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ رَجُلٍ، نَجْرَانِيٍّ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَجُلاً، أَسْلَفَ رَجُلاً فِي نَخْلٍ فَلَمْ تُخْرِجْ تِلْكَ السَّنَةَ شَيْئًا فَاخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " بِمَ تَسْتَحِلُّ مَالَهُ ارْدُدْ عَلَيْهِ مَالَهُ " . ثُمَّ قَالَ " لاَ تُسْلِفُوا فِي النَّخْلِ حَتَّى يَبْدُوَ صَلاَحُهُ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi boshqa bir kishiga xurmo (hosili) uchun oldindan (haq toʻlab) salaf qildi. Ammo oʻsha yili u (xurmolar) hech narsa bermadi. Shunda ular Nabiy ﷺ huzurida daʼvolashdilar. U zot ﷺ: «Sen uning molini nima evaziga oʻzingga halol qilyapsan? Uning molini oʻziga qaytarib ber», dedilar. Soʻng: «Toki uning yaxshilanishi (pishishi) maʼlum boʻlmaguncha, xurmoga oldindan (haq toʻlab) salaf qilmanglar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши бошқа бир кишига хурмо (ҳосили) учун олдиндан (ҳақ тўлаб) салаф қилди. Аммо ўша йили у (хурмолар) ҳеч нарса бермади. Шунда улар Набий ﷺ ҳузурида даъволашдилар. У зот ﷺ: «Сен унинг молини нима эвазига ўзингга ҳалол қиляпсан? Унинг молини ўзига қайтариб бер», дедилар. Сўнг: «Токи унинг яхшиланиши (пишиши) маълум бўлмагунча, хурмога олдиндан (ҳақ тўлаб) салаф қилманглар», дедилар.