Ziyod ibn Ayyub bizga aytib berdi: Hushaym bizga aytib berdi: Zakariyo bizga ash-Shaʼbiydan xabar berdiki, musulmonlardan bir kishiga mana shu Daqquqo (degan joy)da ajal yetdi. U vasiyatiga guvoh boʻladigan birorta musulmonni topa olmadi, shuning uchun ahli kitobdan ikki kishini guvoh qildi. Soʻng u ikkisi Kufaga kelib, Abu Muso al-Ashʼariy huzuriga keldilar va unga (vasiyat haqida) xabar berdilar hamda marhumning meros mulki va vasiyatini olib keldilar. Ashʼariy: «Bu ‒ Rasululloh ﷺ davrlarida boʻlgan voqeadan keyin sodir boʻlmagan ishdir», ‒ dedi. Soʻng asr namozidan keyin u ikkalasiga: ‹Xiyonat qilmaganlari, yolgʻon gapirmaganlari, almashtirmaganlari, yashirmaganlari va oʻzgartirmaganlari, bu haqiqatan ham oʻsha kishining vasiyati va meros mulki ekani› haqida Alloh nomi bilan qasam ichdirdi va u ikkisining guvohligini joriy qildi.Зиёд ибн Айюб бизга айтиб берди: Ҳушайм бизга айтиб берди: Закариё бизга аш-Шаъбийдан хабар бердики, мусулмонлардан бир кишига мана шу Даққуқо (деган жой)да ажал етди. У васиятига гувоҳ бўладиган бирорта мусулмонни топа олмади, шунинг учун аҳли китобдан икки кишини гувоҳ қилди. Сўнг у иккиси Куфага келиб, Абу Мусо ал-Ашъарий ҳузурига келдилар ва унга (васият ҳақида) хабар бердилар ҳамда марҳумнинг мерос мулки ва васиятини олиб келдилар. Ашъарий: «Бу ‒ Расулуллоҳ ﷺ даврларида бўлган воқеадан кейин содир бўлмаган ишдир», ‒ деди. Сўнг аср намозидан кейин у иккаласига: ‹Хиёнат қилмаганлари, ёлғон гапирмаганлари, алмаштирмаганлари, яширмаганлари ва ўзгартирмаганлари, бу ҳақиқатан ҳам ўша кишининг васияти ва мерос мулки экани› ҳақида Аллоҳ номи билан қасам ичдирди ва у иккисининг гувоҳлигини жорий қилди.