حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَبَلَةَ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ، حَدَّثَنِي حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ النَّضْرِ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، كَانَتْ ظُلْمَةٌ عَلَى عَهْدِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ - قَالَ - فَأَتَيْتُ أَنَسًا فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَلْ كَانَ يُصِيبُكُمْ مِثْلُ هَذَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنْ كَانَتِ الرِّيحُ لَتَشْتَدُّ فَنُبَادِرُ الْمَسْجِدَ مَخَافَةَ الْقِيَامَةِ .
Ubaydulloh ibn Nazr otasidan rivoyat qiladiki, u shunday dedi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) zamonida bir zulmat (qorongʻulik) boʻldi. Bas, men Anasning oldiga keldim va: «Ey Abu Hamza, Rasululloh ﷺ zamonlarida sizlarga shunga oʻxshash narsa yetgan edimi?» — dedim. U: «Allohdan panoh tilayman! Shamol kuchaysa, qiyomatdan qoʻrqib, masjidga shoshilar edik», — dedi.Убайдуллоҳ ибн Назр отасидан ривоят қиладики, у шундай деди: Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) замонида бир зулмат (қоронғулик) бўлди. Бас, мен Анаснинг олдига келдим ва: «Эй Абу Ҳамза, Расулуллоҳ ﷺ замонларида сизларга шунга ўхшаш нарса етган эдими?» — дедим. У: «Аллоҳдан паноҳ тилайман! Шамол кучайса, қиёматдан қўрқиб, масжидга шошилар эдик», — деди.