حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ أَبِي غِفَارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو تَمِيمَةَ الْهُجَيْمِيُّ، - وَأَبُو تَمِيمَةَ اسْمُهُ طَرِيفُ بْنُ مُجَالِدٍ - عَنْ أَبِي جُرَىٍّ، جَابِرِ بْنِ سُلَيْمٍ قَالَ رَأَيْتُ رَجُلاً يَصْدُرُ النَّاسُ عَنْ رَأْيِهِ، لاَ يَقُولُ شَيْئًا إِلاَّ صَدَرُوا عَنْهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قُلْتُ عَلَيْكَ السَّلاَمُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَرَّتَيْنِ . قَالَ " لاَ تَقُلْ عَلَيْكَ السَّلاَمُ . فَإِنَّ عَلَيْكَ السَّلاَمُ تَحِيَّةُ الْمَيِّتِ قُلِ السَّلاَمُ عَلَيْكَ " . قَالَ قُلْتُ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَنَا رَسُولُ اللَّهِ الَّذِي إِذَا أَصَابَكَ ضُرٌّ فَدَعَوْتَهُ كَشَفَهُ عَنْكَ وَإِنْ أَصَابَكَ عَامُ سَنَةٍ فَدَعَوْتَهُ أَنْبَتَهَا لَكَ وَإِذَا كُنْتَ بِأَرْضٍ قَفْرَاءَ أَوْ فَلاَةٍ فَضَلَّتْ رَاحِلَتُكَ فَدَعَوْتَهُ رَدَّهَا عَلَيْكَ " . قُلْتُ اعْهَدْ إِلَىَّ . قَالَ " لاَ تَسُبَّنَّ أَحَدًا " . قَالَ فَمَا سَبَبْتُ بَعْدَهُ حُرًّا وَلاَ عَبْدًا وَلاَ بَعِيرًا وَلاَ شَاةً . قَالَ " وَلاَ تَحْقِرَنَّ شَيْئًا مِنَ الْمَعْرُوفِ وَأَنْ تُكَلِّمَ أَخَاكَ وَأَنْتَ مُنْبَسِطٌ إِلَيْهِ وَجْهُكَ إِنَّ ذَلِكَ مِنَ الْمَعْرُوفِ وَارْفَعْ إِزَارَكَ إِلَى نِصْفِ السَّاقِ فَإِنْ أَبَيْتَ فَإِلَى الْكَعْبَيْنِ وَإِيَّاكَ وَإِسْبَالَ الإِزَارِ فَإِنَّهَا مِنَ الْمَخِيلَةِ وَإِنَّ اللَّهَ لاَ يُحِبُّ الْمَخِيلَةَ وَإِنِ امْرُؤٌ شَتَمَكَ وَعَيَّرَكَ بِمَا يَعْلَمُ فِيكَ فَلاَ تُعَيِّرْهُ بِمَا تَعْلَمُ فِيهِ فَإِنَّمَا وَبَالُ ذَلِكَ عَلَيْهِ " .
Abu Jurayy Jobir ibn Sulaym al-Hujaymiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men odamlar fikriga itoat qiladigan bir kishini koʻrdim; u nima desa, ular unga boʻysunardilar. Men: «Bu kim?» deb soʻradim. Ular: «Bu Rasululloh ﷺ», dedilar. Men ikki marta: «Alayka-s-salom, ey Allohning Rasuli», dedim. U zot: «Alayka-s-salom dema. Chunki alayka-s-salom oʻliklarga aytiladigan salomdir. Balki ‹as-salomu alayka› degin», dedilar. Men: «Siz Allohning Rasulimisiz?» dedim. U zot: «Men Allohning Rasuliman, sen Unga senga ofat yetganda duo qilsang, U uni sendan ketkazadi; senga qahatchilik yili yetib, Unga duo qilsang, U sen uchun (yerni) oʻstiradi; sen yersiz, suvsiz dasht yoki choʻlda boʻlsang va uloving yoʻqolib qolib, Unga duo qilsang, U uni senga qaytaradi», dedilar. Men: «Menga nasihat qiling», dedim. U zot: «Hech kimni soʻkma», dedilar. (Roviy) aytadi: Shundan keyin men na bir ozod kishini, na qulni, na tuyani, na qoʻyni soʻkmadim. U zot: «Yaxshilikdan hech narsani kichik sanama. Birodaring bilan ochiq chehra bilan gaplashishing ham — albatta, bu yaxshilikdandir. Izoringni boldiringning yarmigacha koʻtargin; agar buni qila olmasang, toʻpiqlaringgacha qil. Izorni (yerga) sudraltirishdan ehtiyot boʻl, chunki bu kibrdandir; Alloh esa kibrni yaxshi koʻrmaydi. Agar bir kishi seni soʻkib, oʻzida bilgan aybing bilan seni uyaltirsa, sen uni oʻzida bilgan ayb bilan uyaltirma; chunki uning vaboli oʻzigadir», dedilar.Абу Журайй Жобир ибн Сулайм ал-Ҳужаймий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен одамлар фикрига итоат қиладиган бир кишини кўрдим; у нима деса, улар унга бўйсунардилар. Мен: «Бу ким?» деб сўрадим. Улар: «Бу Расулуллоҳ ﷺ», дедилар. Мен икки марта: «Алайка-с-салом, эй Аллоҳнинг Расули», дедим. У зот: «Алайка-с-салом дема. Чунки алайка-с-салом ўликларга айтиладиган саломдир. Балки ‹ас-салому алайка› дегин», дедилар. Мен: «Сиз Аллоҳнинг Расулимисиз?» дедим. У зот: «Мен Аллоҳнинг Расулиман, сен Унга сенга офат етганда дуо қилсанг, У уни сендан кетказади; сенга қаҳатчилик йили етиб, Унга дуо қилсанг, У сен учун (ерни) ўстиради; сен ерсиз, сувсиз дашт ёки чўлда бўлсанг ва уловинг йўқолиб қолиб, Унга дуо қилсанг, У уни сенга қайтаради», дедилар. Мен: «Менга насиҳат қилинг», дедим. У зот: «Ҳеч кимни сўкма», дедилар. (Ровий) айтади: Шундан кейин мен на бир озод кишини, на қулни, на туяни, на қўйни сўкмадим. У зот: «Яхшиликдан ҳеч нарсани кичик санама. Биродаринг билан очиқ чеҳра билан гаплашишинг ҳам — албатта, бу яхшиликдандир. Изорингни болдирингнинг ярмигача кўтаргин; агар буни қила олмасанг, тўпиқларинггача қил. Изорни (ерга) судралтиришдан эҳтиёт бўл, чунки бу кибрдандир; Аллоҳ эса кибрни яхши кўрмайди. Агар бир киши сени сўкиб, ўзида билган айбинг билан сени уялтирса, сен уни ўзида билган айб билан уялтирма; чунки унинг ваболи ўзигадир», дедилар.