حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي صَالِحٍ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تَدْخُلُ الْمَلاَئِكَةُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلاَ تِمْثَالٌ " . وَقَالَ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةَ نَسْأَلُهَا عَنْ ذَلِكَ . فَانْطَلَقْنَا فَقُلْنَا يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ أَبَا طَلْحَةَ حَدَّثَنَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِكَذَا وَكَذَا فَهَلْ سَمِعْتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَذْكُرُ ذَلِكَ قَالَتْ لاَ وَلَكِنْ سَأُحَدِّثُكُمْ بِمَا رَأَيْتُهُ فَعَلَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ مَغَازِيهِ وَكُنْتُ أَتَحَيَّنُ قُفُولَهُ فَأَخَذْتُ نَمَطًا كَانَ لَنَا فَسَتَرْتُهُ عَلَى الْعَرَضِ فَلَمَّا جَاءَ اسْتَقْبَلْتُهُ فَقُلْتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَعَزَّكَ وَأَكْرَمَكَ فَنَظَرَ إِلَى الْبَيْتِ فَرَأَى النَّمَطَ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ شَيْئًا وَرَأَيْتُ الْكَرَاهِيَةَ فِي وَجْهِهِ فَأَتَى النَّمَطَ حَتَّى هَتَكَهُ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَأْمُرْنَا فِيمَا رَزَقَنَا أَنْ نَكْسُوَ الْحِجَارَةَ وَاللَّبِنَ " . قَالَتْ فَقَطَعْتُهُ وَجَعَلْتُهُ وِسَادَتَيْنِ وَحَشَوْتُهُمَا لِيفًا فَلَمْ يُنْكِرْ ذَلِكَ عَلَىَّ .
Abu Talha al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Nabiy ﷺning: ‹Ichida it yoki suvrat boʻlgan uyga farishtalar kirmaydilar›, deyayotganlarini eshitdim», dedi. Va (Zayd ibn Xolid Said ibn Yasorga): «Yur, moʻminlar onasi Oisha (roziyallohu anho)ning oldiga borib, undan bu haqda soʻraylik», dedi. Bas, biz bordik va: «Ey moʻminlar onasi, Abu Talha bizga Rasululloh ﷺdan shunday-shunday hadis aytib berdi, siz Nabiy ﷺning buni zikr qilganlarini eshitganmisiz?» dedik. U: «Yoʻq, lekin men sizlarga u zotning oʻzim koʻrgan ishlarini aytib beraman: Rasululloh ﷺ baʼzi gʻazotlaridan biriga chiqdilar, men esa u zotning qaytishlarini kutib turardim. Bizda boʻlgan bir gilamni olib, uni (eshik) eniga osib qoʻydim. U zot kelganlarida men ularni qarshilab: ‹Assalomu alaykum, yo Rasululloh, va rahmatullohi va barakotuh. Sizni aziz va karam egasi qilgan Allohga hamdlar boʻlsin›, dedim. U zot uyga qarab, gilamni koʻrdilar va menga hech narsa qaytarmadilar, men yuzlarida noxushlikni koʻrdim. Soʻng gilamning oldiga borib, uni yulib tashladilar-da: ‹Albatta, Alloh bizga rizq qilib bergan narsani toshu-gʻishtga kiydirishni buyurmagan›, dedilar», dedi. (Oisha) aytdi: «Bas, men uni kesib, ikkita bolip qildim va ikkovining ichini xurmo tolasi bilan toʻldirdim. U zot buni menga inkor qilmadilar».Абу Талҳа ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Набий ﷺнинг: ‹Ичида ит ёки суврат бўлган уйга фаришталар кирмайдилар›, деяётганларини эшитдим», деди. Ва (Зайд ибн Холид Саид ибн Ясорга): «Юр, мўминлар онаси Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг олдига бориб, ундан бу ҳақда сўрайлик», деди. Бас, биз бордик ва: «Эй мўминлар онаси, Абу Талҳа бизга Расулуллоҳ ﷺдан шундай-шундай ҳадис айтиб берди, сиз Набий ﷺнинг буни зикр қилганларини эшитганмисиз?» дедик. У: «Йўқ, лекин мен сизларга у зотнинг ўзим кўрган ишларини айтиб бераман: Расулуллоҳ ﷺ баъзи ғазотларидан бирига чиқдилар, мен эса у зотнинг қайтишларини кутиб турардим. Бизда бўлган бир гиламни олиб, уни (эшик) энига осиб қўйдим. У зот келганларида мен уларни қаршилаб: ‹Ассалому алайкум, ё Расулуллоҳ, ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ. Сизни азиз ва карам эгаси қилган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин›, дедим. У зот уйга қараб, гиламни кўрдилар ва менга ҳеч нарса қайтармадилар, мен юзларида нохушликни кўрдим. Сўнг гиламнинг олдига бориб, уни юлиб ташладилар-да: ‹Албатта, Аллоҳ бизга ризқ қилиб берган нарсани тошу-ғиштга кийдиришни буюрмаган›, дедилар», деди. (Оиша) айтди: «Бас, мен уни кесиб, иккита болип қилдим ва икковининг ичини хурмо толаси билан тўлдирдим. У зот буни менга инкор қилмадилар».