Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Bani Isroilga kirib kelgan birinchi nuqson shu boʻldiki, bir kishi boshqa bir kishini uchratib qolib, unga: ‹Ey falonchi, Allohdan qoʻrq va qilayotgan ishingni tashla, chunki u senga halol emas›, — der edi. Soʻngra ertasi kuni uni yana uchratganida, bu (gunoh) uni u bilan birga taom yeyish, ichish va birga oʻtirishdan toʻsmas edi. Ular shunday qilganlarida, Alloh ularning baʼzilarining qalbini baʼzilariga urib qoʻydi (yaʼni qalblarini bir-biriga oʻxshatib qoʻydi)». Soʻngra: {Bani Isroildan kufr keltirganlar Dovud va Maryam oʻgʻli Iyso tili bilan laʼnatlandilar} — {…fosiqlardir} — degan oyatigacha tilovat qildilar. Soʻngra: «Yoʻq, Allohga qasamki, albatta, yaxshilikka buyurursiz, yomonlikdan qaytarursiz va zolimning qoʻlidan ushlab, uni haqqa qaytarib, haq uzra mahkam ushlaysiz», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бани Исроилга кириб келган биринчи нуқсон шу бўлдики, бир киши бошқа бир кишини учратиб қолиб, унга: ‹Эй фалончи, Аллоҳдан қўрқ ва қилаётган ишингни ташла, чунки у сенга ҳалол эмас›, — дер эди. Сўнгра эртаси куни уни яна учратганида, бу (гуноҳ) уни у билан бирга таом ейиш, ичиш ва бирга ўтиришдан тўсмас эди. Улар шундай қилганларида, Аллоҳ уларнинг баъзиларининг қалбини баъзиларига уриб қўйди (яъни қалбларини бир-бирига ўхшатиб қўйди)». Сўнгра: {Бани Исроилдан куфр келтирганлар Довуд ва Марям ўғли Ийсо тили билан лаънатландилар} — {…фосиқлардир} — деган оятигача тиловат қилдилар. Сўнгра: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, албатта, яхшиликка буюрурсиз, ёмонликдан қайтарурсиз ва золимнинг қўлидан ушлаб, уни ҳаққа қайтариб, ҳақ узра маҳкам ушлайсиз», — дедилар.