حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى الْخُتَّلِيُّ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمَدَنِيُّ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ عُثْمَانَ الشَّحَّامِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ، أَنَّ أَعْمَى، كَانَتْ لَهُ أُمُّ وَلَدٍ تَشْتُمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَتَقَعُ فِيهِ فَيَنْهَاهَا فَلاَ تَنْتَهِي وَيَزْجُرُهَا فَلاَ تَنْزَجِرُ - قَالَ - فَلَمَّا كَانَتْ ذَاتَ لَيْلَةٍ جَعَلَتْ تَقَعُ فِي النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَتَشْتِمُهُ فَأَخَذَ الْمِغْوَلَ فَوَضَعَهُ فِي بَطْنِهَا وَاتَّكَأَ عَلَيْهَا فَقَتَلَهَا فَوَقَعَ بَيْنَ رِجْلَيْهَا طِفْلٌ فَلَطَخَتْ مَا هُنَاكَ بِالدَّمِ فَلَمَّا أَصْبَحَ ذُكِرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ " أَنْشُدُ اللَّهَ رَجُلاً فَعَلَ مَا فَعَلَ لِي عَلَيْهِ حَقٌّ إِلاَّ قَامَ " . فَقَامَ الأَعْمَى يَتَخَطَّى النَّاسَ وَهُوَ يَتَزَلْزَلُ حَتَّى قَعَدَ بَيْنَ يَدَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا صَاحِبُهَا كَانَتْ تَشْتِمُكَ وَتَقَعُ فِيكَ فَأَنْهَاهَا فَلاَ تَنْتَهِي وَأَزْجُرُهَا فَلاَ تَنْزَجِرُ وَلِي مِنْهَا ابْنَانِ مِثْلُ اللُّؤْلُؤَتَيْنِ وَكَانَتْ بِي رَفِيقَةً فَلَمَّا كَانَتِ الْبَارِحَةَ جَعَلَتْ تَشْتِمُكَ وَتَقَعُ فِيكَ فَأَخَذْتُ الْمِغْوَلَ فَوَضَعْتُهُ فِي بَطْنِهَا وَاتَّكَأْتُ عَلَيْهَا حَتَّى قَتَلْتُهَا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ اشْهَدُوا أَنَّ دَمَهَا هَدَرٌ " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir koʻr kishining ummu valadi (bola tuqqan choʻrisi) boʻlib, u Nabiy ﷺni soʻkar va u zotning haqlarida yomon gaplar aytar edi. (Koʻr kishi) uni qaytarar, lekin u toʻxtamas, uni jerkir, lekin u (yomon ishidan) qaytmas edi. (Ibn Abbos) dedi: Bir kechasi u Nabiy ﷺning haqlarida yomon gap aytib, u zotni soʻka boshladi. Shunda (koʻr kishi) xanjarni olib, uning qorniga qoʻydi va ustiga bosib, uni oʻldirdi. Uning ikki oyogʻi orasiga bir bola tushib, oʻsha yerni qonga belab tashladi. Tong otgach, bu (voqea) Rasululloh ﷺga aytildi. U zot odamlarni yigʻib: «Men oʻsha qilgan ishini qilgan kishini, mening unga haqqim borligi bilan, Alloh nomi bilan ont beraman, albatta tursin», dedilar. Shunda koʻr kishi odamlarning (boʻyinlari) orasidan oʻtib, qaltirab kelib, Nabiy ﷺning huzurlarida oʻtirdi-da: «Ey Rasululloh, men oʻshaning egasiman. U Sizni soʻkar va Sizning haqingizda yomon gaplar aytar edi. Men uni qaytarardim, lekin u toʻxtamasdi, uni jerkirdim, lekin u qaytmasdi. Undan menda ikkita marvariddek oʻgʻlim bor, oʻzi menga mehribon edi. Kechagi kun u Sizni soʻkib, haqingizda yomon gap ayta boshladi. Shunda men xanjarni olib, uning qorniga qoʻydim va ustiga bosib, uni oʻldirdim», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Ogoh boʻlinglar, uning qoni behuda (qisossiz) ketdi, deb guvoh boʻlinglar», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир кўр кишининг умму валади (бола туққан чўриси) бўлиб, у Набий ﷺни сўкар ва у зотнинг ҳақларида ёмон гаплар айтар эди. (Кўр киши) уни қайтарар, лекин у тўхтамас, уни жеркир, лекин у (ёмон ишидан) қайтмас эди. (Ибн Аббос) деди: Бир кечаси у Набий ﷺнинг ҳақларида ёмон гап айтиб, у зотни сўка бошлади. Шунда (кўр киши) ханжарни олиб, унинг қорнига қўйди ва устига босиб, уни ўлдирди. Унинг икки оёғи орасига бир бола тушиб, ўша ерни қонга белаб ташлади. Тонг отгач, бу (воқеа) Расулуллоҳ ﷺга айтилди. У зот одамларни йиғиб: «Мен ўша қилган ишини қилган кишини, менинг унга ҳаққим борлиги билан, Аллоҳ номи билан онт бераман, албатта турсин», дедилар. Шунда кўр киши одамларнинг (бўйинлари) орасидан ўтиб, қалтираб келиб, Набий ﷺнинг ҳузурларида ўтирди-да: «Эй Расулуллоҳ, мен ўшанинг эгасиман. У Сизни сўкар ва Сизнинг ҳақингизда ёмон гаплар айтар эди. Мен уни қайтарардим, лекин у тўхтамасди, уни жеркирдим, лекин у қайтмасди. Ундан менда иккита марвариддек ўғлим бор, ўзи менга меҳрибон эди. Кечаги кун у Сизни сўкиб, ҳақингизда ёмон гап айта бошлади. Шунда мен ханжарни олиб, унинг қорнига қўйдим ва устига босиб, уни ўлдирдим», деди. Шунда Набий ﷺ: «Огоҳ бўлинглар, унинг қони беҳуда (қисоссиз) кетди, деб гувоҳ бўлинглар», дедилар.