حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ يَهُودِيًّا، قَتَلَ جَارِيَةً مِنَ الأَنْصَارِ عَلَى حُلِيٍّ لَهَا ثُمَّ أَلْقَاهَا فِي قَلِيبٍ وَرَضَخَ رَأْسَهَا بِالْحِجَارَةِ فَأُخِذَ فَأُتِيَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ حَتَّى يَمُوتَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَيُّوبَ نَحْوَهُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir yahudiy ansorlardan boʻlgan bir joriyani uning taqinchoqlari uchun oʻldirdi, soʻng uni quduqqa tashlab, boshini toshlar bilan ezdi. U (yahudiy) ushlanib, Nabiy ﷺ huzuriga keltirildi. U zot uni oʻlguncha toshboʻron qilishga amr qildilar. Bas, u oʻlguncha toshboʻron qilindi. Abu Dovud aytadi: Buni Ibn Jurayj ham Ayyubdan shunga oʻxshash rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир яҳудий ансорлардан бўлган бир жорияни унинг тақинчоқлари учун ўлдирди, сўнг уни қудуққа ташлаб, бошини тошлар билан эзди. У (яҳудий) ушланиб, Набий ﷺ ҳузурига келтирилди. У зот уни ўлгунча тошбўрон қилишга амр қилдилар. Бас, у ўлгунча тошбўрон қилинди. Абу Довуд айтади: Буни Ибн Журайж ҳам Айюбдан шунга ўхшаш ривоят қилган.