حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ : كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُعَوِّذُ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ : " أُعِيذُكُمَا بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لاَمَّةٍ " . ثُمَّ يَقُولُ : " كَانَ أَبُوكُمْ يُعَوِّذُ بِهِمَا إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : هَذَا دَلِيلٌ عَلَى أَنَّ الْقُرْآنَ لَيْسَ بِمَخْلُوقٍ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytadi: Nabiy ﷺ Hasan bilan Husaynni (panohga topshirib) shunday duo qilar edilar: «Sizlarni har bir shaytondan, har bir zaharli jonivordan va yomon koʻzdan Allohning mukammal kalimalari bilan panohga topshiraman». Soʻngra: «Otangiz (Ibrohim) ham Ismoil bilan Ishoqni shu (kalimalar) bilan panohga topshirar edi» der edilar. Abu Dovud aytadi: Bu — Qurʼon maxluq (yaratilgan) emasligiga dalildir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтади: Набий ﷺ Ҳасан билан Ҳусайнни (паноҳга топшириб) шундай дуо қилар эдилар: «Сизларни ҳар бир шайтондан, ҳар бир заҳарли жонивордан ва ёмон кўздан Аллоҳнинг мукаммал калималари билан паноҳга топшираман». Сўнгра: «Отангиз (Иброҳим) ҳам Исмоил билан Ишоқни шу (калималар) билан паноҳга топширар эди» дер эдилар. Абу Довуд айтади: Бу — Қуръон махлуқ (яратилган) эмаслигига далилдир.