حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ : قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، فَذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ : " إِنِّي لأُنْذِرُكُمُوهُ، وَمَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ قَدْ أَنْذَرَهُ قَوْمَهُ، لَقَدْ أَنْذَرَهُ نُوحٌ قَوْمَهُ، وَلَكِنِّي سَأَقُولُ لَكُمْ فِيهِ قَوْلاً لَمْ يَقُلْهُ نَبِيٌّ لِقَوْمِهِ : إِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِأَعْوَرَ " .
Maxlad ibn Xolid bizga shunday hadis aytib berdi: bizga Abdurrazzoq aytib berdi: bizga Maʼmar xabar berdi, Zuhriydan, u Solimdan, u otasidan rivoyat qilib aytdi: Nabiy ﷺ odamlar orasida turib, Allohga Oʼziga loyiq tarzda hamd-sano aytdilar, soʼng Dajjolni eslab dedilar: «Men sizlarni undan ogohlantiraman. Hech bir Nabiy boʼlmaganki, oʼz qavmini undan ogohlantirmagan boʼlsa. Nuh ham oʼz qavmini undan ogohlantirgan. Lekin men sizlarga uning haqida bir soʼz aytamanki, uni hech bir Nabiy oʼz qavmiga aytmagan: u albatta bir koʼzi koʼrdir, Alloh esa bir koʼzi koʼr emasdir.»Махлад ибн Холид бизга шундай ҳадис айтиб берди: бизга Абдурраззоқ айтиб берди: бизга Маъмар хабар берди, Зуҳрийдан, у Солимдан, у отасидан ривоят қилиб айтди: Набий ﷺ одамлар орасида туриб, Аллоҳга Ўзига лойиқ тарзда ҳамд-сано айтдилар, сўнг Дажжолни эслаб дедилар: «Мен сизларни ундан огоҳлантираман. Ҳеч бир Набий бўлмаганки, ўз қавмини ундан огоҳлантирмаган бўлса. Нуҳ ҳам ўз қавмини ундан огоҳлантирган. Лекин мен сизларга унинг ҳақида бир сўз айтаманки, уни ҳеч бир Набий ўз қавмига айтмаган: у албатта бир кўзи кўрдир, Аллоҳ эса бир кўзи кўр эмасдир.»