Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Birortangizning qornini sheʼr toʻldirishidan koʻra, yiring toʻldirishi oʻzi uchun yaxshiroqdir», dedilar. Abu Ali aytdi: Menga Abu Ubayddan yetib kelishicha, u shunday degan: Buning maʼnosi shuki, (kishining) qalbini sheʼr Qurʼondan va Allohni zikr qilishdan chalgʻitadigan darajada toʻldirib yuborishidir. Agar Qurʼon va ilm gʻolib boʻlsa, bizning nazdimizda bunday kishining qorni sheʼr bilan toʻlgan hisoblanmaydi. «Albatta, baʼzi bayonda sehr bordir.» (Abu Ubayd) aytdi: Bunday boʻlsa kerakki, maʼnosi shuki, (kishi) oʻz bayoni bilan bir insonni maqtab, unda rost gapiradi va qalblarni oʻz soʻziga buradi, soʻng uni yomonlab, yana unda rost gapiradi va qalblarni boshqa soʻziga buradi — goʻyo u shu bilan tinglovchilarni sehrlagandek boʻladi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангизнинг қорнини шеър тўлдиришидан кўра, йиринг тўлдириши ўзи учун яхшироқдир», дедилар. Абу Али айтди: Менга Абу Убайддан етиб келишича, у шундай деган: Бунинг маъноси шуки, (кишининг) қалбини шеър Қуръондан ва Аллоҳни зикр қилишдан чалғитадиган даражада тўлдириб юборишидир. Агар Қуръон ва илм ғолиб бўлса, бизнинг наздимизда бундай кишининг қорни шеър билан тўлган ҳисобланмайди. «Албатта, баъзи баёнда сеҳр бордир.» (Абу Убайд) айтди: Бундай бўлса керакки, маъноси шуки, (киши) ўз баёни билан бир инсонни мақтаб, унда рост гапиради ва қалбларни ўз сўзига буради, сўнг уни ёмонлаб, яна унда рост гапиради ва қалбларни бошқа сўзига буради — гўё у шу билан тингловчиларни сеҳрлагандек бўлади.