حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ بَهْدَلَةَ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَبِي ظَبْيَةَ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَبِيتُ عَلَى ذِكْرٍ طَاهِرًا فَيَتَعَارُّ مِنَ اللَّيْلِ فَيَسْأَلُ اللَّهَ خَيْرًا مِنَ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ " . قَالَ ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ قَدِمَ عَلَيْنَا أَبُو ظَبْيَةَ فَحَدَّثَنَا بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ثَابِتٌ قَالَ فُلاَنٌ لَقَدْ جَهَدْتُ أَنْ أَقُولَهَا حِينَ أَنْبَعِثُ فَمَا قَدَرْتُ عَلَيْهَا .
Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi. U zot: «Qaysi bir musulmon (Allohni) zikr qilgan holda, pok holatda tunasayu, soʻng kechasi uygʻonib, Allohdan dunyo va oxiratning yaxshiligini soʻrasa, Alloh albatta uni unga ato etadi», dedilar. Sobit al-Bunoniy aytadi: Abu Zabya bizning oldimizga keldi va bizga bu hadisni Muoz ibn Jabaldan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qilib berdi. Sobit aytadi: Falon kishi: «Men uygʻonganimda buni aytishga juda harakat qildim, ammo unga qodir boʻlolmadim», dedi.Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади. У зот: «Қайси бир мусулмон (Аллоҳни) зикр қилган ҳолда, пок ҳолатда тунасаю, сўнг кечаси уйғониб, Аллоҳдан дунё ва охиратнинг яхшилигини сўраса, Аллоҳ албатта уни унга ато этади», дедилар. Собит ал-Буноний айтади: Абу Забя бизнинг олдимизга келди ва бизга бу ҳадисни Муоз ибн Жабалдан, у Набий ﷺдан ривоят қилиб берди. Собит айтади: Фалон киши: «Мен уйғонганимда буни айтишга жуда ҳаракат қилдим, аммо унга қодир бўлолмадим», деди.