Nabiy ﷺning rafiqalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Men Rasululloh ﷺning kichik tillarigacha koʻrinadigan darajada toʻliq kulganlarini hech qachon koʻrmaganman, u zot faqat tabassum qilar edilar. U zot bulut yoki shamolni koʻrsalar, bu (qoʻrquv alomati) yuzlarida bilinib turardi. Men: ‹Ey Rasululloh, odamlar bulutni koʻrganlarida, unda yomgʻir boʻlishidan umid qilib xursand boʻlishadi, sizni esa uni koʻrganingizda yuzingizda yoqtirmaslik alomati bilinishini koʻraman›, dedim. Shunda u zot: ‹Ey Oisha, unda azob boʻlmasligiga meni nima ishontiradi? Bir qavm shamol bilan azoblangan edi. Bir qavm azobni koʻrib: «Bu bizga yomgʻir keltiradigan bulutdir», degan edilar›, dedilar.»Набий ﷺнинг рафиқалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У шундай деди: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг кичик тилларигача кўринадиган даражада тўлиқ кулганларини ҳеч қачон кўрмаганман, у зот фақат табассум қилар эдилар. У зот булут ёки шамолни кўрсалар, бу (қўрқув аломати) юзларида билиниб турарди. Мен: ‹Эй Расулуллоҳ, одамлар булутни кўрганларида, унда ёмғир бўлишидан умид қилиб хурсанд бўлишади, сизни эса уни кўрганингизда юзингизда ёқтирмаслик аломати билинишини кўраман›, дедим. Шунда у зот: ‹Эй Оиша, унда азоб бўлмаслигига мени нима ишонтиради? Бир қавм шамол билан азобланган эди. Бир қавм азобни кўриб: «Бу бизга ёмғир келтирадиган булутдир», деган эдилар›, дедилар.»