حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، قُدَامَةَ بْنِ أَعْيَنَ قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ ذَرٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَحَدَنَا يَجِدُ فِي نَفْسِهِ - يُعَرِّضُ بِالشَّىْءِ - لأَنْ يَكُونَ حُمَمَةً أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ بِهِ فَقَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي رَدَّ كَيْدَهُ إِلَى الْوَسْوَسَةِ " . قَالَ ابْنُ قُدَامَةَ " رَدَّ أَمْرَهُ " . مَكَانَ " رَدَّ كَيْدَهُ " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ ning huzurlariga kelib: «Ey Rasululloh, bizdan birimiz nafsida shunday bir narsani his qiladiki — u (shu narsani) bilvosita aytib — uni tilga olishdan koʻra kuyib koʻmirga aylanib ketishi unga koʻproq yoqadi», dedi. Shunda u zot: «Allohu akbar, Allohu akbar, Allohu akbar! (Shaytonning) makrini vasvasaga qaytargan Allohga hamd boʻlsin», dedilar. Ibn Qudoma (rivoyatida) «makrini qaytargan» oʻrniga «ishini qaytargan» degan.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Эй Расулуллоҳ, биздан биримиз нафсида шундай бир нарсани ҳис қиладики — у (шу нарсани) билвосита айтиб — уни тилга олишдан кўра куйиб кўмирга айланиб кетиши унга кўпроқ ёқади», деди. Шунда у зот: «Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар! (Шайтоннинг) макрини васвасага қайтарган Аллоҳга ҳамд бўлсин», дедилар. Ибн Қудома (ривоятида) «макрини қайтарган» ўрнига «ишини қайтарган» деган.