Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib, qoʻshnisidan shikoyat qildi. U zot: «Bor, sabr qil», dedilar. Soʻng u ikki yoki uch marta yana keldi. Shunda u zot: «Bor, narsalaringni yoʻlga chiqarib qoʻy», dedilar. Bas, u narsalarini yoʻlga chiqarib qoʻydi. Odamlar undan (buning sababini) soʻray boshlashdi, u esa ularga (qoʻshnisining) ahvolini aytib berardi. Shunda odamlar (qoʻshnisini): «Alloh unga ana shunday qilsin va ana shunday qilsin», deb laʼnatlay boshlashdi. Bas, qoʻshnisi uning oldiga kelib: «(Uyingga) qayt, mendan oʻzing yoqtirmaydigan biror narsani koʻrmaysan», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб, қўшнисидан шикоят қилди. У зот: «Бор, сабр қил», дедилар. Сўнг у икки ёки уч марта яна келди. Шунда у зот: «Бор, нарсаларингни йўлга чиқариб қўй», дедилар. Бас, у нарсаларини йўлга чиқариб қўйди. Одамлар ундан (бунинг сабабини) сўрай бошлашди, у эса уларга (қўшнисининг) аҳволини айтиб берарди. Шунда одамлар (қўшнисини): «Аллоҳ унга ана шундай қилсин ва ана шундай қилсин», деб лаънатлай бошлашди. Бас, қўшниси унинг олдига келиб: «(Уйингга) қайт, мендан ўзинг ёқтирмайдиган бирор нарсани кўрмайсан», деди.