حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ طَارِقٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادِ بْنِ الْهَادِ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَأَى فِي يَدِي فَتَخَاتٍ مِنْ وَرِقٍ فَقَالَ " مَا هَذَا يَا عَائِشَةُ " . فَقُلْتُ صَنَعْتُهُنَّ أَتَزَيَّنُ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " أَتُؤَدِّينَ زَكَاتَهُنَّ " . قُلْتُ لاَ أَوْ مَا شَاءَ اللَّهُ . قَالَ " هُوَ حَسْبُكِ مِنَ النَّارِ " .
Abdulloh ibn Shaddod ibn al-Hod (rahimahulloh) aytadi: Biz Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirdik. U: «Rasululloh ﷺ mening huzurimga kirib, qoʻlimda kumushdan uzuklar (fataxot)ni koʻrdilaru: ‹Bu nima, ey Oisha?› dedilar. Men: ‹Bularni sizga ziynatlanish uchun oʻzim yasadim, yo Rasululloh›, dedim. U zot: ‹Bularning zakotini berasanmi?› dedilar. Men: ‹Yoʻq› yoki ‹Alloh xohlagancha (beraman)›, dedim. U zot: ‹U seni doʻzaxga (yetkazishga) kifoya qiladi›, dedilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Шаддод ибн ал-Ҳод (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Биз Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига кирдик. У: «Расулуллоҳ ﷺ менинг ҳузуримга кириб, қўлимда кумушдан узуклар (фатахот)ни кўрдилару: ‹Бу нима, эй Оиша?› дедилар. Мен: ‹Буларни сизга зийнатланиш учун ўзим ясадим, ё Расулуллоҳ›, дедим. У зот: ‹Буларнинг закотини берасанми?› дедилар. Мен: ‹Йўқ› ёки ‹Аллоҳ хоҳлаганча (бераман)›, дедим. У зот: ‹У сени дўзахга (етказишга) кифоя қилади›, дедилар», деди.