Hasan ibn Ali bizga Yaʼqub ibn Ibrohimdan, u otamdan eshitdim deb, u esa Muhammad ibn Ishoqdan rivoyat qildi: Muhammad ibn Ishoq «la jalaba va la janaba» (jalab ham, janab ham yoʻq) degan soʻz haqida shunday dedi: Jalab maʼnosi shuki, chorva mollarining zakoti oʻz joylarida (turgan yerlarida) olinadi va ular zakot yigʻuvchining oldiga haydab kelinmaydi. Janab esa — bu farzdan oʻzga (boshqa narsada) ham — chorva egalari (hayvonlarini) uzoqlashtirmaydilar. U (Ibn Ishoq) aytadi: Kishi sadaqa egalarining (yigʻuvchilarning) eng uzoq joylarida turmaydi, soʻng (hayvonlar) uning oldiga uzoqdan haydab kelinadi, balki (zakot) oʻz joyida olinadi.Ҳасан ибн Али бизга Яъқуб ибн Иброҳимдан, у отамдан эшитдим деб, у эса Муҳаммад ибн Ишоқдан ривоят қилди: Муҳаммад ибн Ишоқ «ла жалаба ва ла жанаба» (жалаб ҳам, жанаб ҳам йўқ) деган сўз ҳақида шундай деди: Жалаб маъноси шуки, чорва молларининг закоти ўз жойларида (турган ерларида) олинади ва улар закот йиғувчининг олдига ҳайдаб келинмайди. Жанаб эса — бу фарздан ўзга (бошқа нарсада) ҳам — чорва эгалари (ҳайвонларини) узоқлаштирмайдилар. У (Ибн Ишоқ) айтади: Киши садақа эгаларининг (йиғувчиларнинг) энг узоқ жойларида турмайди, сўнг (ҳайвонлар) унинг олдига узоқдан ҳайдаб келинади, балки (закот) ўз жойида олинади.