حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُؤَذِّنُ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ بَطْنًا، مِنْ فَهْمٍ بِمَعْنَى الْمُغِيرَةِ قَالَ مِنْ عَشْرِ قِرَبٍ قِرْبَةٌ . وَقَالَ وَادِيَيْنِ لَهُمْ .
Amr ibn Shuʼayb otasidan, u esa bobosidan rivoyat qildiki, Fahm (qabilasi)dan bir tarmoq (asal toʻlardi). U Mugʻiyraning rivoyati maʼnosida (rivoyat qildi) va: «Har oʻn meshdan bir mesh (asal olinardi)», dedi. Hamda: «Ularga (tegishli) ikki vodiy», dedi.Амр ибн Шуъайб отасидан, у эса бобосидан ривоят қилдики, Фаҳм (қабиласи)дан бир тармоқ (асал тўларди). У Муғийранинг ривояти маъносида (ривоят қилди) ва: «Ҳар ўн мешдан бир меш (асал олинарди)», деди. Ҳамда: «Уларга (тегишли) икки водий», деди.