حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ، - يَعْنِي ابْنَ قَيْسٍ - عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ كُنَّا نُخْرِجُ إِذْ كَانَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَكَاةَ الْفِطْرِ عَنْ كُلِّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ حُرٍّ أَوْ مَمْلُوكٍ صَاعًا مِنْ طَعَامٍ أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ فَلَمْ نَزَلْ نُخْرِجُهُ حَتَّى قَدِمَ مُعَاوِيَةُ حَاجًّا أَوْ مُعْتَمِرًا فَكَلَّمَ النَّاسَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَكَانَ فِيمَا كَلَّمَ بِهِ النَّاسَ أَنْ قَالَ إِنِّي أَرَى أَنَّ مُدَّيْنِ مِنْ سَمْرَاءِ الشَّامِ تَعْدِلُ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ فَأَخَذَ النَّاسُ بِذَلِكَ . فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَأَمَّا أَنَا فَلاَ أَزَالُ أُخْرِجُهُ أَبَدًا مَا عِشْتُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ عُلَيَّةَ وَعَبْدَةُ وَغَيْرُهُمَا عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ عَنْ عِيَاضٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ بِمَعْنَاهُ وَذَكَرَ رَجُلٌ وَاحِدٌ فِيهِ عَنِ ابْنِ عُلَيَّةَ أَوْ صَاعَ حِنْطَةٍ . وَلَيْسَ بِمَحْفُوظٍ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Rasululloh ﷺ oramizda boʻlganlarida, biz fitr zakotini har bir kichik va katta, hur yoki qulning nomidan bir soʼ taom yoki bir soʼ qurut (aqit) yoki bir soʼ arpa yoki bir soʼ xurmo yoki bir soʼ mayizdan chiqarar edik. Muoviya haj yoki umra qilgani kelguniga qadar shunday chiqaraverdik. U minbarda odamlarga (xutba qilib) gapirdi va odamlarga aytgan gaplaridan biri shu boʻldiki, u: ‹Men Shom bugʻdoyidan ikki mudni bir soʼ xurmoga teng deb bilaman›, dedi. Shunda odamlar buni qabul qildilar». Abu Said dedi: «Ammo men umrim boʻyi, tirik ekanman, uni (bir soʼ qilib) chiqaraverajakman». Abu Dovud aytdi: Buni Ibn Ulayya, Abda va boshqalar Ibn Ishoqdan, u Abdulloh ibn Abdulloh ibn Usmon ibn Hakim ibn Hizomdan, u Iyozdan, u Abu Saiddan shu maʼnoda rivoyat qilganlar. Ibn Ulayyadan rivoyat qilgan bir kishi unda: «yoki bir soʼ bugʻdoy» deb zikr qilgan. Bu esa (ishonchli) saqlangan emas.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) шундай деди: «Расулуллоҳ ﷺ орамизда бўлганларида, биз фитр закотини ҳар бир кичик ва катта, ҳур ёки қулнинг номидан бир сў таом ёки бир сў қурут (ақит) ёки бир сў арпа ёки бир сў хурмо ёки бир сў майиздан чиқарар эдик. Муовия ҳаж ёки умра қилгани келгунига қадар шундай чиқаравердик. У минбарда одамларга (хутба қилиб) гапирди ва одамларга айтган гапларидан бири шу бўлдики, у: ‹Мен Шом буғдойидан икки мудни бир сў хурмога тенг деб биламан›, деди. Шунда одамлар буни қабул қилдилар». Абу Саид деди: «Аммо мен умрим бўйи, тирик эканман, уни (бир сў қилиб) чиқараверажакман». Абу Довуд айтди: Буни Ибн Улайя, Абда ва бошқалар Ибн Ишоқдан, у Абдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Усмон ибн Ҳаким ибн Ҳизомдан, у Иёздан, у Абу Саиддан шу маънода ривоят қилганлар. Ибн Улайядан ривоят қилган бир киши унда: «ёки бир сў буғдой» деб зикр қилган. Бу эса (ишончли) сақланган эмас.