حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ أَبِي سَاسَانَ، عَنِ الْمُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذٍ، أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى تَوَضَّأَ ثُمَّ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ " إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أَذْكُرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلاَّ عَلَى طُهْرٍ " . أَوْ قَالَ " عَلَى طَهَارَةٍ " .
Muhojir ibn Qunfuz (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Paygʻambar ﷺ ning oldilariga keldi — u zot kichik hojat chiqarayotgan edilar — va salom berdi; ammo u zot tahorat olmagunlaricha (salomni) qaytarmadilar. Soʻng undan uzr soʻrab: «Men Alloh azza va jallani faqat poklik holatida zikr qilishni (maʼqul koʻraman)», — dedilar. Yoki: «...tahorat holatida», — dedilar.