حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، عَنْ يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ - عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، دَخَلَ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ فَسَقَتْهُ قَدَحًا مِنْ سَوِيقٍ فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَمَضْمَضَ فَقَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي أَلاَ تَوَضَّأُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " تَوَضَّئُوا مِمَّا غَيَّرَتِ النَّارُ " . أَوْ قَالَ مِمَّا مَسَّتِ النَّارُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ يَا ابْنَ أَخِي .
Umm Habiba (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi — Abu Sufyon ibn Said ibn al-Mugʻiyra naql qiladi: U Umm Habibaning oldiga kirdi; u (Umm Habiba) unga bir piyola savuq (un va suvdan tayyorlangan ichimlik) ichirdi. U suv soʻrab, ogʻzini chaydi. Shunda u (Umm Habiba): «Ey jiyanim, tahorat olmaysanmi? Albatta, Paygʻambar ﷺ: ‹Olov oʻzgartirgan narsadan tahorat olinglar›, — yoki: ‹Olov tekkan narsadan›, — degan edilar», — dedi. Abu Dovud aytdi: Zuhriyning hadisida «Ey jiyanim (akamning oʻgʻli)» (deyilgan).