حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُثْمَانَ، أَنَّهُ سَأَلَ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنِ الْمُسْتَحَاضَةِ، فَقَالَ تَدَعُ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ فَتُصَلِّي ثُمَّ تَغْتَسِلُ فِي الأَيَّامِ .
Muhammad ibn Usmon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Qosim ibn Muhammaddan istihoza (toʻxtovsiz qon ketishi) boʻlgan ayol haqida soʻradi. U: «(Ayol) hayz kunlarida namozni tark qiladi, soʻng gʻusl qilib namoz oʻqiydi, keyin (qaytadan kelgan) kunlarda gʻusl qiladi», dedi.