حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ الأَخْنَسِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، بِهَذَا بِإِسْنَادِهِ قَالَ فِي ضَالَّةِ الْغَنَمِ " لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ خُذْهَا قَطُّ " . كَذَا قَالَ فِيهِ أَيُّوبُ وَيَعْقُوبُ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فَخُذْهَا " .
Amr ibn Shuʼaybdan oʻz isnodi bilan shu (hadis) rivoyat qilingan. (Unda) u adashib qolgan qoʻy haqida: «U yo senga, yo birodaringga, yoki boʻriga (nasiba) boʻladi. Uni darhol ol», dedi. Ayyub va Yaʼqub ibn Atoʼ ham Amr ibn Shuʼaybdan, u Nabiy ﷺdan shunday rivoyat qilib: «Bas, uni ol», dedilar.